

D2098

@#། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སཾ་གཱི་ཏི་ཊཱི་ཀཱ་སཱ་ར་ནོ་པི་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཟུགས་སོགས་དབང་པོའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡི། །རྣམ་དག་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དབང་པོའི་གཞུ་འདྲས་ས་ལམ་རབ་གྲོལ་ཞིང་། །གཞོན་ནུའི་འོ་མས་བུ་ལྟར་གསོ་མཛད་ལྷ། །དམ་པའི་སྐྱེས་མཆོག་ངེས་སྟོན་མཛད་པ་ཡི། །ཞབས་ཀྱི་མཚོ་སྐྱེས་གནས་དེར་སྤྱིས་བཏུད ནས།།ཚིག་རྒྱས་པ་ཡི་ལས་རབ་བསྡུས་པའི་དོན། །དཔག་མེད་འབྱུང་གནས་ཐབས་མང་སྟོན་པའོ། །བློ་ནི་རྨོངས་འགྱུར་རིག་པའི་གནས་མེད་ཀྱང་། །རྗེ་བཙུན་དྲིན་གྱིས་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་བཅུད། །རྟོགས་ཤིང་གསུང་རབ་ལ་སོགས་གཞུང་གཞན་ཡང་། །མཐོང་བས་སྙིང་པོའི་མངོན་ རྟོགས་བཤད་པར་བྱ།།རྒྱུད་གཞན་རིམ་པ་མ་ཡིན་པའི། །འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། །ཐིག་ལེ་བཞིར་འགྱུར་དགུར་བཅས་པ། །མདའ་གཉིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ། །རིམ་གཉིས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་སྟེ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །དེ་ལ་རྒྱུད་འདི་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་བཞི་ དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལ་ལ་དག་ནི་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། །དེ་དག་ནི་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ དབེན་ཞིང་བརྟགས་པའི་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པར་གཅིག་པས་དུ་མ་མི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་བློའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དུ་མར་སྣང་ཞིང་རང་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཏུ། །ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་པར། ། ཆོས་ཀྱི་ཆར་གྱིས་ཚིམ་མཛད་པ། །སེམས་ཅན་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཁོ་བོ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་གཙོ་བོར་སྟོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文题目：Āryamañjuśrīnāmasaṃgītiṭīkāsāranopikanāma
藏文题目：《圣妙吉祥真实名经广释现证精要》
顶礼圣文殊师利童子！
超越色等感官对境，
清净无为法身相，
如彩虹般解脱道地，
如母乳哺育众生的圣尊。
向至高圣者指引真理，
莲足住处我虔诚顶礼，
广大文句之义摄要，
无量法源多方开示。
虽智慧迷惑无学识，
蒙上师恩德通达诸续要义，
并且通晓经论等他教，
今当宣说精要现证。
非如他续之次第，
文殊幻化网续中，
具四方点及九重，
二箭所作分别中，
二次第善相应，
今当解说续中续。
此续如同珍宝，因为与四种根器极相应故。有些人说这只是事续、行续、瑜伽续、大瑜伽续的方便智慧续而已。这些人并非了悟精要之人。为什么呢？因为一切法的自性离一切戏论，不为任何分别念所染，虽是一体但因所化众生根器差别而显现多种，各自执著自己的分别为真实的缘故。
因此如经中所说：
"诸佛于某处，
不说一字时，
法雨令满足，
为摄众生住。"
因此，我主要阐述下文所说的果。

 །གཞན་གྱི་རིག་པ་མ་ཡིན་པའང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །གཙོ་བོས་ཐེག་དབྱེ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ། གང་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། །ང་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དངོས། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། དམན་པ་དང་འབྲིང་དང་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་དུ་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རིགས་ཏེ། སྔོན་དུ་བྱུང་བས་ཡང་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད ལ་དུ་མར་གཞག་པ་ཉིད་དེ།དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ལ་དུ་མར་གོ་བའོ། །དེ་ཡང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་དྲ་བའི་གུར་ལས། སྐྱེས་བུ་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་རྒྱུད་བཤད་དོ། །བཙུན་མོ་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་རྒྱུད་བཤད་དོ། །དམན་པ་ལས་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུད། ། ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལ། །སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་ལྷག་རྣལ་འབྱོར། །བླ་མེད་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། རྟེན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གླིང་གཞི་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྔར་བཞིན་ནོ། །དབང་པོ་རབ་དང་ཡང་རབ་ཏུ་གྱུར་བ་ལ། ཨེ ཝཾ་མ་ཡ་ཤྲུ་ཏ་ས་མ་ཡ་ཨེ་ཀ་།ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་པོ་ལ་འགྲོ་བ་བརྩོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་གི་ནི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི། །ཀུན་གྱི་གཞི་དང་ཕ་མ་ནི། །ཡི་གེ་གཉིས་སུ་ཡང་དག་བསྟན། །ཡི་གེ་ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ། ། ཝཾ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཐིག་ལེ་དེ་གཉིས་སྦྱོར་བ་སྟེ། །སྦྱོར་དེ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གསུངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བས་ན སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཉིས་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ནིང་སྟེ།དེ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་གཅིག་པུ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན། །གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞུང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་ པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
非是他人的智慧，
因于法界无差别，
主尊虽无乘差别，
为何宣说三种乘？
我是善巧方便体。
因此说，以下劣、中等、殊胜的差别而宣说声闻、缘觉和大乘。在续部中作为教法也是合理的，由前行故，即使是同一续部也可安立为多种，如是于一续部中理解为多种。
如《空行母金刚网帐续》中说：
"为摄受男众故，
宣说瑜伽续，
为摄受女众故，
宣说瑜伽母续，
下根说事续，
其上事业瑜伽，
殊胜众生说胜瑜伽，
其上无上瑜伽。"
因此，应知依所依等差别。
仅说所依不足够，如前所述。对于上等和极上等根器者，说"evaṃ maya śruta samaya eka"（如是我闻一时），以此即能趣入精要。
一切皆具足，如说：
"八万四千法蕴数，
一切根本父母者，
即是二字善宣说，
字母E为母，
字Vaṃ称为父，
二者圆点相合时，
此合极为稀有。"
并非一切皆不变，从方便智慧和合的相应中，宣说如虚空般的佛法。因此，男女二者和合为中性，其入定的特殊一味即是俱生自性大手印之所诠，这是确定的。
因此说：
"唯一即是遍智者，
周遍一切极微细。"
也应从其他论典中了知。

།དེ་ལྟར་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། །ཚིག་གི་ཚོགས་བློ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་དགོས་པས་དོན་བསྡུས་ནས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོར་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་པར་གྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་བསྟན་ ཏོ།།ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་པ་ནས། ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐུན་མོང་གི་འཁོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་པ་ནས། །སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་གསོལ། །ཞེས་པའི་བར་ གྱིས་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་བསྟན་ཏོ།།ཁྱབ་བདག་བདག་ལ་སྨན་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཅི་ནས་བདག་ཐོབ་མཛད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བདག་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་དཀྲུགས་ཤིང་། །ཞེས་པ་ནས། བླ་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱའི་བར་གྱིས་གཞན་ གྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བསྟན་ཏོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་པ་ནས། དབང་པོའི་བསམ་པ་མཁྱེན་མཆོག་གིས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཞེས་པ་ནས། གླུར་བླངས་གང་ ལགས་བཤད་དུ་གསོལ།།ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཡང་དག་པའི་མཚན་གྱི་དོན་གསོལ་བ་བསྟན་ཏོ། །མགོན་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི། །ཞེས་པ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཤད་པར་འཚལ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་གསོལ་བའོ། ། དེ་དག་ནི་གླེང་གཞིའི་དོན་གླེང་བསླང་བ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གསང་དབང་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནས། །ལུས་བཏུད་ནས་ནི་སྤྱན་སྔར་འདུག་།ཅེས་པ་རྒྱུད་ཉན་པ་ལ་གུས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ ཐུབ།།ཅེས་པ་ནས། །སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་འཛུམ་བསྟན་ནས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལྗགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བདུད་མཐར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏོ། །ཚངས་པའི་གསུང་ནི་སྙན་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནས། ལེགས་སོ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཚངས་པའི་ གསུང་གི་འཁོར་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བསྟན་ཏོ།།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལེགས་སོ། །ཞེས་པ་ནས། །ཁྱོད་ནི་རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཉན་པ་པོ་ཐོས་པ་དང་སྦྱར་བར་བསྟན་ཏོ། །རྐང་པ་ཡ་གཅིག་གིས་མཚམས་སྦྱར་བར་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是确立了义理的自性之后，为使词句在心中善加运用的目的，当摄要而说：
从"其后具德金刚持"至"反复再三作敬礼"，显示了不共眷属。
从"眉间具有诸层次"至"与诸躬身恭敬者"，显示了共同眷属。
从"如来世尊"至"于前而住作是言"，显示了赞叹供养。
从"遍主为我作利益"至"愿我如何得菩提"，显示了为自利而祈请。
从"烦恼扰乱诸心识"至"当得无上之果报"，显示了为他利而祈请。
从"圆满佛陀薄伽梵"至"最胜知晓诸根欲"，显示了断证圆满之处。
从"世尊智慧之身相"至"所唱歌词请宣说"，显示了祈请真实名义。
从"怙主一切正觉尊"至"为诸有情作宣说"，显示了祈请不住涅槃之义。
这些是与序分义理引起相关的宣说，即眷属圆满。
从"密主手持金刚者"至"躬身恭敬住其前"，显示了听闻续部的恭敬加行。
从"尔时世尊释迦牟尼"至"显示能净诸微笑"，显示了加持舌成就降魔之加行。
从"以其梵音妙悦耳"至"善哉具德金刚持"，显示了以梵音对眷属作特别宣说。
从"善哉金刚手"至"汝当一心听"，显示了令听者与闻法相应。
以一偈颂作为衔接。
这些是加行圆满。

།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། །ཅེས་པ་ནས། རིགས་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཆེར་གཟིགས་ནས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རིགས་ལ་གཟིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གི་བདག་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད། །ཅེས་པ་ནས། སྡེ་ཚན་བཞི་པ་དང་ལྔ་པའི་མཐས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་ཅིང་བཤད་དོ།།འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་པ་ནས། །ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་གཅིག་གི་ལུས་ལ་གནས་པར་བསྟན་ཏོ། །མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། །ཞེས་པ་ནས། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད། ། ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རིགས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཆོད་པ་བསྟན་ཏོ། །འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མིག་འཕྲུལ་ཆེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཁམས་དང་ཆེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་དག་བསྟན་ཏོ། །སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནས། བསམ་པའི་ཡེ་ཤེས རྒྱ་མཚོ་སྟེ།།ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དང་ལྷ་མོའི་རྣམ་དག་བསྟན་ཏོ། །བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་པ་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ས་དང་བསྐལ་བཟང་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་དག་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ ཆེན་པོའི་རྣམ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའོ།།སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། །ཞེས་པ་ནས། གསང་སྔགས་ཚུལ་ཆེན་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ཐོབ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ཆེ་བ་ པོ།།ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་སྤྲོས་མེད་བདག་།ཅེས་པ་ནས། ཡང་དག་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་།ཅེས་པ་ནས། །ཚུལ་ཆེན་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་སྐུའི་བྱིན་རླབས་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་རྗེ་ཚིག་བདག སྨྲ་མཁས་པ།།ཞེས་པ་ནས། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འགྲོ་བའི་འདྲེན་སྟོན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ།


从藏文中我可以为您翻译如下内容：
从"然后世尊释迦牟尼"到"观察大顶髻种姓"这段经文阐述了对种姓的观察。
从"文字之主以偈颂"到第四、第五部分的末尾阐述并解说了菩提心金刚三昧。
从"如是诸佛世尊"到"令一切语言清净明了"这段经文阐述了一切法住于一字之身。
从"大供养大贪欲"到"能除一切贪著"这段经文阐述了烦恼和种姓清净之供养。
从"大欲大乐"到"大幻术大幻象"这段经文阐述了界和十六大清净。
从"大施主大主尊"到"意智慧海"这段经文阐述了识蕴和天女清净。
从"大慈无量自性"到"大乘法之最胜"这段经文阐述了地和十六贤劫清净。
以上是阐述金刚界大曼荼罗清净之真实性的精要。
从"大毗卢遮那佛"到"具大密咒法性者"这段经文阐述了法界自性。
从"获得十波罗蜜"到"具十力大士"这段经文阐述了圆满赞叹道之功德。
从"无始离戏论我"到"安住真实边际"这段经文阐述了赞叹意之加持。
从"具无我狮子吼"到"大力转轮王"这段经文阐述了赞叹语之加持。
从"众之阿阇黎众主"到"大法不依他"这段经文阐述了赞叹身之加持。
从"语主语王善巧说"到"四谛之宣说者"这段经文阐述了成为众生之导师。

 །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། །ཞེས་པ་ནས། །བདེ་གཤེགས་འཇིག་རྟེན་རིག་པའི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལུས་ཡེ་ཤེས་ སུ་བསྟན་ཏོ།།བདག་གིར་མི་འཛིན་ངར་མི་འཛིན། །ཞེས་པ་ནས། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནས། །བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་བློ་ལྡན་བདག་།ཅེས་པའི་བར་ གྱིས་དེ་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ།།སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། །ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་དམ་པའི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་རང་རིག་ཏུ་གཞི་གཅིག་པར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་པ་སྲིད་འབྱུང་སྐྱེ་གནས་མེད། །ཅེས་པ་ནས། །གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་འོད་ གསལ་བ།།ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་རྙོག་པ་བཅུས་མ་གོས་པར་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་མཆོག་མངའ་བདག་རིག་སྔགས་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནས། །དྲང་སྲོང་ཆེ་དགུས་མཆོད་ཅིང་རྗེད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་སྐུའི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་གསུམ་འཆང་བ་གསང་སྔགས་འཆང་། །ཞེས་པ་ནས། ཐེག་པ་མཆོག་གསུམ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏོ། །དོན་ཡོད་ཞགས་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནས། །རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནས། སྒྲ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་བདག་མེད་ལ་སོགས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསྟོད་པ་བསྟོན་ཏོ། །སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུང་མཆོག་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། །ཆོས་ཀྱི་གཎྜཱི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །ཞེས་པའི བར་གྱིས་ཚིག་གི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ།།མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ། །གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། །གཟུགས་རྣམས་མ་ལུས་འཆང་བ་པོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ། །མཚུངས་ པ་མེད་ཅིང་ཆེ་བར་གྲགས།།ཞེས་པ་ནས། དར་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཏོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ།

我为您直译这段藏文内容：
从"不退转不还"到"善逝世间明智最胜"这段经文阐述了三乘身智慧。
从"不执为我所不执为我"到"世间光明最胜"这段经文阐述了文殊智慧菩萨之智慧。
从"法自在法王"到"禅定所思具慧者"这段经文阐述了一切瑜伽智慧之本性。
从"各别自证不动"到"佛子圣者最胜"这段经文阐述了自证为一基。
从"智慧有为生处无"到"大威光明净"这段经文阐述了彼性不为十种垢染所染。
从"咒最胜主持明咒王"到"九大仙人供养敬"这段经文阐述了身轮。
从"持三种姓持密咒"到"三乘最胜教示者"这段经文阐述了智慧轮。
从"不空羂索胜"到"金刚钩索大"这段经文阐述了种姓轮。
从"金刚怖畏令怖畏"到"具声者中最胜"这段经文阐述了如镜智慧轮。
以两句"真实无我"等偈颂阐述了义续之赞叹。
从"空性说者金翅鸟王"到"法鼓大声"这段经文阐述了语续。
以"不住"等两句偈颂阐述了论续。
从"无色妙色胜"到"持一切色者"这段经文阐述了大乐续。
从"无等大名称"到"大兴法幢"这段经文阐述了不可思议续。

 །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཞོན་ལུས་གཅིག་།ཅེས་པ་ནས། སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཛེས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་བསྟན་ ཏོ།།འཇིག་རྟེན་ཤེས་ལེགས་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནས། །སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེས་པ་ནས། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐབས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ དཔའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ།།ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་ཅོད་པན་ཅན། །ཞེས་པ་ནས། གསུམ་སེལ་མཐའ་ཡས་གྲོལ་གསུམ་ཐོབ། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ནས། །ལུས་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་པའི་བར་ གྱིས་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུད་བསྟན་ཏོ།།ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་རབ་གནས་པ། །ཞེས་པ་ནས། ཡོན་ཏན་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཤེས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཤེས་བཀྲ་ཤིས་བཀྲ་ཤིས་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ནས། །བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས།།ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རང་དོན་བཀྲ་ཤིས་རྒྱུད་ལས་སྐྱེ་བར་བསྟན་ཏོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གྲགས་བདག་དཔལ། །ཞེས་པ་ནས། འཇིག་རྟེན་སྒྲ་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རང་བཞིན་བརྟགས་པས་དབེན་པ་བསྟན་ཏོ། །འཇིགས་པ་མ་ལུས་སེལ་བ་པོ། །ཞེས་པ་ ནས།།གདོང་ལྔ་གཙུག་ཕུད་ལྔ་དང་ལྡན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐ་མར་དགེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྟན་ཏོ། །ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ་མེ་ཏོག་ཐོད། །ཅེས་པ་ནས། །དཀའ་ཐུབ་མཐར་ཕྱིན་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བར་དུ་དགེ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏོ། །གཙང་གནས་དམ་པ་གཽ་ཏ་མ། ། ཞེས་པ་ནས། །གྲོལ་བ་ཐར་པ་རྣམ་གྲོལ་ལུས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐ་མར་དགེ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ཞི་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནས། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག སྨྲ་བ་ཆེ།།ཞེས་པ་ནས། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཚུགས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཚིག་ལ་མི་གནས་པའི་ཚིག་གི་གནས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་དུ་དགའ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ། །ཞེས་པ་ནས། ལག་ན་འོད་འབར་སྣང་བ་བོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་བསྟན་ ཏོ།།སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། ནད་དོ་ཅོག་གི་དགྲ་ཆེ་བ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འགྲོ་བ་ལ་སྨན་པར་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ།

我为您直译这段藏文内容：
从"三界中唯一少年身"到"三界中美妙发髻"这段经文阐述了果续。
从"世间善知阿阇黎"到"无上救护依怙"这段经文阐述了方便续。
从"享受虚空边际"到"度过轮回大海"这段经文阐述了方便智慧菩萨续。
从"智慧灌顶持冠者"到"三除无边得三解脱"这段经文阐述了清净垢染续。
从"决定解脱一切障"到"超越一切身安住"这段经文阐述了离作续。
从"安住虚空边际"到"具德知德"这段经文阐述了圆满利他。
从"知法吉祥生吉祥"到"圆满恭敬承事"这段经文阐述了自利吉祥从续中生起。
从"最胜欢喜名称吉祥"到"世间声中最胜"这段经文阐述了远离观察自性。
从"遣除一切怖畏者"到"五面具五髻"这段经文阐述了最后善大手印。
从"五髻花鬘顶"到"苦行究竟大苦行"这段经文阐述了中间善法印。
从"清净圣处乔达摩"到"解脱解脱完全解脱身"这段经文阐述了最后善业印。
从"解脱寂静寂静性"到"智慧身者如来"这段经文阐述了大乐俱生身。
从"语自在大说者"到"无碍说法狮子"这段经文阐述了不住于语之语处。
从"普遍欢喜最胜喜"到"手持光明照耀者"这段经文阐述了身与智慧等显现。
从"大医王最胜主"到"一切病之大敌"这段经文阐述了对众生显现为医者。

 །སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་དུ་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །འགྲོ་ན་ གདུགས་གཅིག་ཡངས་པ་སྟེ།།ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བསྟན་པ་གཅིག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་རིམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་དཔལ། །ཞེས་པ་ནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་ཡང་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རིགས་སུ་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་ ཉི་མ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀླག་པའི་ཐབས་དང་མི་གནས་པ་བསྟན་ཏོ།།ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནས། ཡི་གེ་མཆོག་སྟེ་རྣམ་པར་དག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡུག་བསྔལ་གཅོད། །ཅེས་པ་ནས། རྒྱུད་ཀུན་གྱི་ནི་བདག་པོ་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་གདན་ནི་མ་ལུས་ལྡན། །ཞེས་པ་ནས། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གསང་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག་།ཅེས་པ ནས།།ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་འོད་རབ་གསལ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་གྲོལ་བྱེད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མདོར་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་གཡུལ་དུ་གཅིག་ དཔའ་བ།།ཞེས་པ་ནས། །ཚངས་པའི་གཡུལ་ས་རྩེ་ནས་གནོན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏོ། །དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། །ཞེས་པ་ནས། ཉི་མ་འཆར་ཀའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཛེས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དཔེ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་བསྟན་ཏོ། །སེན་མོའི་ འོད་ནི་ཤས་ཆེར་དམར།།ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུད་དང་ལྡན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་མཚན་དཔེ་བསྟན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་བརྒྱ་ཀུན་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་པ་ནས། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་སྟོན་པ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཐུན་མོང་གི་ལམ་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ སྲིད་རྩ་བཏོན།།ཞེས་པ་ནས། །བྱེ་བ་དཔག་མེད་འགྱེད་པ་པོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས། །ཞེས་པ་ནས། ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྐད་ཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་ཏོ།

我为您直译这段藏文内容：
从"发髻三界最胜"到"善立法幢"这段经文阐述了显现为法幢。
从"众生中广大独一伞"到"一切佛之教法一"这段经文阐述了显现为二次第。
从"金刚宝灌顶吉祥"到"亦是一切佛之语"这段经文阐述了显现为种性。
两句"金刚日"偈颂阐述了读诵方便与无住。
从"离欲等大欲"到"最胜字清净"这段经文阐述了道智任运成就。
从"大乘断苦"到"一切续之最胜主"这段经文阐述了智慧任运成就。
从"具足一切金刚座"到"持种种化轮"这段经文阐述了密义任运成就。
从"诸法自性最胜"到"智慧火焰光明照"这段经文阐述了智慧任运成就。
从"圆满所欲最胜"到"令一切众生解脱"这段经文略说平等性智。
从"烦恼战场独勇士"到"降伏梵天战场巅"这段经文阐述了业印。
从"一义无二法之义"到"如日初升轮庄严"这段经文阐述了比喻与意义的关联。
从"指甲光明极鲜红"到"具足佛陀化身续"这段经文阐述了相好。
从"震动百世界"到"示现一切出离"这段经文阐述了圆满共同道。
从"拔除十二有支根"到"开演无量俱胝"这段经文阐述了圆满断证。
从"现证一切刹那"到"安住一乘果"这段经文阐述了刹那智慧。

 །ཉོན་མོངས་ ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག་།ཅེས་པ་ནས། སྦྱོར་བའི་དགོན་པ་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསང་སྔགས་མཐའི་དོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཐབས། །ཞེས་པ་ནས། ། ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཞན་དོན་མཛད་པ་བསྟན་ཏོ། །དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ། །ཞེས་པ་ནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཆང་། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པ་བསྟན་ཏོ། །ལུས་མེད་ལུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནས། །ནོར བུ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་ཏོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མདོར་བསྟན་ཏོ། །གསང་སྔགས་ལས་བྱུང་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་པ་ནས། ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡི་གེ་བརྒྱ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས གཅིག་པའི་སྟོང་པར་བསྟན་ཏོ།།རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། །ཅེས་པ་ནས། །བསམ་གཏན་བཞི་ཡི་རྩེ་མོ་ཅན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཨེ་ཝཾ་གྱིས་དབུགས་དབྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། །བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་ཤིང་། །ཞེས་པ་ནས། །ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད། །ཅེས་པའི་ བར་གྱིས་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ།།དེ་བཞིན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་ནས། །སྲིད་པའི་དགོན་པ་ལས་བརྒལ་བ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་གཙོ་བོར་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །སྟོན་པ་གཅིག་པུ་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་པ་ནས། །བདུད་ཀྱི་དཔུང་རྣམས་ཕམ་བྱེད་པ། །ཞེས་པའི་བར་ གྱིས་བདུད་ཕམ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་འདྲེན། །ཞེས་པ་ནས། །ཕྱག་བྱར་འོས་པ་བླ་མའི་རབ། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སུ་བསྟན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་གོམ་གཅིག་བགྲོད། །ཅེས་པ་ནས། །ཤེས་དང་ཤེས་ བྱའི་བདག་པོ་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྤྲུལ་པ་མངའ་བར་བསྟན་ཏོ། །གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། །ཞེས་པ་ནས། །འཇམ་དཔལ་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་།ཅེས་པའི་བར་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་བསྟོད་པའོ།།མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། །ཅེས་པ་ནས། །ཡི་གེ་རེ་རེ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ།

我为您直译这段藏文内容：
从"烦恼界清净我"到"从瑜伽寂处出"这段经文阐述了密咒究竟义。
两句"烦恼等"偈颂阐述了远离轮回种子。
从"大悲智慧方便"到"断除一切错误"这段经文阐述了利他事业。
从"三义无疑智"到"持一切佛自性"这段经文阐述了彼之正理。
从"无身即身胜身"到"大宝珍贵顶"这段经文阐述了智慧身之事业。
两句"佛等"偈颂略说精进业智。
从"密咒所生无文字"到"空点百字"这段经文阐述了一切文字集于空性。
从"具一切相无相"到"四禅顶峰者"这段经文阐述了以"诶旺"(ཨེ་ཝཾ)安慰。
从"了知禅定诸支分"到"十方开演种种化"这段经文阐述了三身。
从"如是作众生利益"到"超越有之旷野"这段经文阐述了显现为三界主尊。
从"唯一导师众生上师"到"摧伏魔军"这段经文阐述了降伏魔众。
从"圆满佛陀世间导"到"应受敬礼上师尊"这段经文阐述了应供养处。
从"三界一步跨"到"智与所知最胜主"这段经文阐述了具世间与出世间化现。
从"主尊法施主"到"文殊吉祥最胜"这段经文阐述了结语。以上赞颂菩提心金刚之显现五智。
从"赐胜金刚胜汝敬礼"到"于一一字赞法界等"这段经文阐述了赞颂。

 །རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཨནྟསྠ་དང་། ཨུཤྨ་ཥའི་གཉིས་པ་དང་། བཞི་པའི་བར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སྔགས་ཀྱི་རང་ བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ།།རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ནས་བཅུ་དྲུག་པའི་བར་གྱིས་དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་བསྟོད་པའོ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ནས།།ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འཁོར་གྱི་མཆོད་པ་བརྗོད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་མགོན་པོ་གསང་བའི་བདག་།ཅེས་པ་ནས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བཤད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །མཚན་ནས་རྗོད་པའི་ ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་། དོན་ལྷག་པར་རྙེད་པའི་གང་ཟག་གིས་རྒྱུད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་གསལ་བར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ འཆང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་མཚོན་པ་ལ་གང་ནས་ཤེ་ན། མནྟྲའི་རང་བཞིན་ཤེས་ཤིང་སྐྱོབ་པའོ། །དེས་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །གདུལ་དཀའ་བ་ནི་ཐེག་པ་ གསུམ་སྟེ།སྤྲུལ་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོས་སྐྱར་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འདུལ་བ་རྣམས་སོ། །ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་དྲུག་པའི་དོན་གྱི་གཉིས་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཐེག་པའི་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པས་ན་མཆོག་གོ། །དཔའ་བོ་ནི་འཇིགས་ཤིང་ཐུབ་པ་མེད་པ་སྟེ་སྐུ་དང་། གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ས་འོག་དང་ས་སྟེང་དང་། །ས་བླ་ལས་རྒྱལ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་གོ། །དེ་ལྔའི་གསང་བ་ལས་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱལ པོའོ།།པདྨ་དཀར་པོ་ནི་དཀར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་རང་ལས་ཏེ། འགྲོ་བ་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཡང་ཞེས་སྦྱར་རོ།

我为您直译这段藏文内容：
从"种姓主"到"内音(अन्तस्थ, antastha)和气音(ऊष्मन्, ūṣman)的第二和第四"这段经文阐述了智慧咒语的自性。
从"种姓主"到"第十六"这段经文阐述了文殊智慧菩萨咒语的自性。以上是义理精要功德摄集义之赞颂。
从"尔时吉祥金刚持"到"礼敬圆满佛"这段经文阐述了眷属供养宣说。
从"彼乃怙主密主"到"一切圆满佛所说"这段经文阐述了赞叹之颂。以上是随顺智慧。
从名号宣说功德门而赞叹，应知五门差别。
如是了知摄集义，获得殊胜义利之人，亦能轻易获得续部品类之义。
今当分别明析文义：关于"尔时吉祥金刚持"等，指示一切殊胜与共同成就之源处，何处呢？了知咒语自性并救护。由彼获得断证圆满故为吉祥金刚持。
难调伏者即三乘：化身、圆满受用轮王、圆满受用调伏等。"之"(ཀྱི)字是第六义之第二。
贪嗔痴清净即乘之清净，由乐、空、无二故为殊胜。勇士即无畏无能胜，以身语意差别而胜地下、地上、地上界。金刚即空性大乐为心要，具此者为自在。从彼五密获得者为王。
白莲具白等五种功德，此处具有第四分别等。对智慧之赞叹是从自生，由摄持众生义而加"复"字。

 །ཁྲོ་གཉེར་དང་སྐུ་དང་། ཨོག་སྤུ་སེར་ལ་བརྫེས་པ་དང་། མིག་ དམར་དང་།ལྕེ་འདྲིལ་ཞིང་ཡ་སོས་མ་མཆུ་མནན་པ་དང་། ཐུང་ཞིང་གེལ་བ་དང་། གསུས་པ་ཆེ་བ་དང་། ཡན་ལག་རབ་ཏུ་བགྲད་པ་དང་། ཉིང་ལག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལྟ་བུ་དང་། དུར་ཁྲོད་དང་། གདུག་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། །མཚོན་ཆ་འབར་ཞིང་འཕྲོ་བ་དང་། མགོ་བོའི་དོ་ཤལ་དང་། མེ་འབར་བའི་ གནས་ནི་རིམ་པར་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་མཚུངས་པར་མཐའ་ཡས་པ་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་ཟད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྙེད་ཀྱི་བ་སྤུའི་ཁུང་ནས་འཕྲོ་བ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་སྟེ་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་སོ། །རང་གི་ལག་གིས་གསོར་བར་བྱེད་ པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ།།དེའི་དོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཞེས་པའོ། །ཐབས་ནི་སྔོན་རང་གི་དོན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་དང་ཡང་སྤྲུལ་གྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་ མཆོད་པའི་ཕྱིར།དགའ་མགུ་རངས་པའི་བསམ་པ་ཅན་ནོ། །ཁྲོ་བོ་འབའ་ཞིག་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པས་སོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །ཐམས་ཅད་བསམ་པ་མཐུན་པར་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དེ་ བཞིན་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་གཤེགས་པས་སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་མི་གནས་པ་བརྙེས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ སྒྲ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་གསུངས་ཤིང་བཤད་པ་སྟེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་འབའ་ཞིག་ལའོ། །ཁྱབ་བདག་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་ པོར་གནས་པ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་བཞིའི་དབང་པོ་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །བདག་ནི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །སྨན་པ་ནི་ཚིག་དང་། དོན་དང་སྤོབས་པའི་གཟུངས་ཀྱིས་སོ། །བདག་དོན་ ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཏོ།།ཕྱིར་ནི་དགོས་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
皱眉与身相，黄色髭须茂盛，赤目，舌卷上齿压下唇，矮小而驼背，大腹，肢体极其展开，支节如金刚尖，安住尸林，以凶恶饰品庄严，兵器炽燃光芒，头部璎珞，火焰燃烧之处次第具足等。
与持金刚相同无量者，表示无明等十二缘起灭尽之义。从如是数量毛孔中放射金刚尖即忿怒之形。
以自手摇动如前所说，其义即大悲与智慧。方便是先为自利，如何由此成他利。
如是化身与再化之一切形相，以身语意三者供养薄伽梵金刚持之自性，故具欢喜悦意之心。
不仅是忿怒尊不应理，因为成为佛陀事业众生怙主故。与彼同在即金刚手。一切意趣相合之义。
如来即通达真如无相智慧后为利众生而行故。由智慧降伏故，具足自在等功德获得无住故为薄伽梵。
如来之名亦说于菩萨，而正等正觉等功德唯在获得大乐者。
遍主即遍及一切清净智慧之本体。或者安住为一切众生心要，安住为一切法自性，以烦恼与清净之作者性遍及四趣根器之本体。
我即唯是自性。医者即以词句、义理、辩才之陀罗尼。自利即究竟义。为即所需。

 །ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྱུ་མ་དང་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དྲ་བས་ཀུན་ལ་གཡོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་རོ། །ཅི་ནས་ཞེས་པ་ནི། ནན་ཏན་དུ་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་གྱི་མ་གཏོགས་པར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱིན་པར་ག་ལ་ནུས། དེ་བས་ན། །མ་རྫོགས་རྫོགས་བྱེད་མདའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་བཀག་ན། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དང་པོར་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བཞག་ཅིང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མ་གསུངས་ན། །བདག་འདྲ་ངན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་པ་བཏང་། །ཞེས་གསུངས་པའི དོན་ཀྱང་དེའོ།།རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ནང་དུ་གཞག་པའོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། གང་གང་བློ་ནི་བསྒོམས་ པ་དང་།།བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པ་དང་། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །ཞེས་པས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྙོག་བས་སེམས་དཀྲུགས་པའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་ བྲལ་བས་དོན་མ་ཕྲད་དེ་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་བཟུང་བས་ངལ་ཞིང་གདུངས་པ་བཞིན།འདིར་ཡང་བརྟགས་པའི་རྙོག་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །སྨན་པ་ནི་གཞན་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པས་ན་ཕྱིར་རོ། །བླ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་དོན་གྱིས་སོ། ། སྟོན་པ་ནི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་སྡོམ་པ་སྟེ། བདེ་བ་དང་སྟོང་པའི་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། ཨེ་ཝཾ་ལས་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབང་པོ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་མཁྱེན་པའོ། །བསམ་པ ནི་གདུལ་བྱའི་འདོད་པ་མཁྱེན་པའོ།།དེ་དག་ནི་གནས་སུ་གྱུར་པས་མཆོག་གོ། །གིས་ནི་དྲུག་པའི་དོན་གྱི་གཉིས་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
殊胜方便之幻化变现相，以内缘起瑜伽大乐网遍覆一切，由此成就圆满菩提。
"务必"一词是表示应当精进之语词。
即成为大乘，譬如离开种子怎能生出苗等功德？因此说："未圆满令圆满之箭。"若于因位方便瑜伽亦加遮止，何况为殊胜果位？因初始应安立修习于内自性，故说："众生种种意乐，连佛亦未宣说，何况我等劣者？是故应舍世间意乐。"此即其义。
因果非不相顺，以慈悲为先导之菩提心愿、行、极行等，为利众生故内安立。因此亦当由"以何何分别，修习何何智，修习力圆满，乐明无分别智为果"而了知。
烦恼即一切自性实有、无实有、舍离之垢染扰乱心识。无知即离传承教法而未得义理，如执阳焰为水而疲惫焦渴，于此亦陷入分别垢染泥沼者。
医者配合他者三慧。为内自性趣入之所需故为"为"。上即给予果位之义。导师即遮除邪解。誓言即律仪，通达证知乐空网分之真实。因此说："一切佛誓言，从诶旺善趣入。"根器即了知所化根机。意乐即了知所化意欲。彼等成为处所故为胜。以即第六义之第二。

 །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པ་ཉིད་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་བས་ན། གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་གིས་ངལ་ སྒྲར་ཤེས་པ།།ལོག་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙུག་ཏོར་ནི་བལྟར་མི་མངོན་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་རྟགས་ཡིན་པས་ན་གཙུག་ཏོར་ཆེན་ པོའོ།།ཚིག་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མི་ཟད་པའི་གསུང་མངའ་བས་བདག་པོའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མི་འགྱུར་བས་ན་སྐུའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་འབྱུང་བ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་མཚན་གྱི་དོན་བརྗོད་པའོ། །འབྲེལ་པ་གཅིག་པས་མཆོག་གོ། །དོན་ཟབ་པ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། ། དོན་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དོན་ཆེན་པོ་ནི་རང་གཞན་གྲུབ་པས་སོ། །མཚུངས་པ་མེད་པ་ནི་གཅིག་པུར་གྱུར་པས་སོ། །ཞི་བ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དགེ་བ་གསུམ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། །གནས་པ་དང་། འགག་པས་དབེན་པའོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་དང་། ཡིད་གསུམ་ལས་འབྱུང་བ་གསུམ་མོ། །ཡང ན་དུས་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དང་།།གསུང་བར་འགྱུར་བ་དང་གསུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྒྱུད་ནི་ཚིག་དང་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཚིག་ལ་ཡང་ངོ་། །ཐབས་ ཀྱི་རྒྱུད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་མཚོན་པས་བཏགས་པ་སྟེ།ལྷ་སྦྱིན་ཞང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལས་ནི་སྐལ་བའི་རྒྱུད་དེ་གོང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ནི་གྲགས་ཆེན་ལ། །གསང་སྔགས་འཆང་ནི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་ནི་དཔག་མེད་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དགྱེས་བཞིན་དུ་གླུར་ བླངས་པ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ།།གསང་འཛིན་ནི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་སྔར་བཤད་པའི་དོན་ཡང་ངོ་། །ཕྱིར་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་གཞན་མེད་པའོ། །ངེས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེར་མ་བྱུང་གི་བར་ལ་འབྱུང་གི་བར་ཞེས་བྱའོ། །གཟུང་བ་ནི་བདག་དོན་དུའོ། ། གསང་བ་སྤང་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་ལའོ།

我为您直译这段藏文内容：
智慧身即具智慧蕴，以大乐自性而恒常永生。因此说："若以色见我，以音声知我，是为邪分别，彼人不见我。诸佛即法身，诸导师法性，此不能了知。"
顶髻即不可见，因其为不可胜伏之相故为大顶髻。以语词宣说，具无尽语故为主。智慧即离边际，因不变故为身。其相即自生，此说文殊智慧勇识名号之义。由一相联故为胜。
义深即难解。义广即非心境界。大义即成就自他。无等即成为唯一。寂静即离客尘。三善即离生、住、灭。或者身、语、意三者所生三种。或者三时所说、将说、正说。此亦当配合为成就真实智。
续即语词与义理。因、道与大果，广大显明彼等故于语词亦然。方便续以幻化网表示而假立，如称"天授长者"。业即根器之续，如上已说。
大持金刚即大名，持密咒即本质义之佛。尽所有即无量诸。欢喜而歌诵请说即决定义。持密即此续前说之义亦然。为即无他为主。决定即无住涅槃，称为未生之间将生之间。持即为自利。舍密即为利他。意乐差别即根器差别。

 །བཤད་པར་འཚལ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་དང་། རིམ་པ་གཉིས་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གསང་དབང་ནི་དུག་བཅོམ་པའི་དེ་ཉིད་ལ་དབང་བའི་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་པ་ནི་ལྔའི་གསོལ བ་གདབ་བོ།།སྤྱོད་ལམ་ནི་གུས་པའི་རྟགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ། །རིགས་དང་སྟོབས་མཚོན་པས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །རྐང་གཉིས་ནི་ལྷ་དང་མིའི་སྟེ། དེའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །བཟང་བ་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རིང་ཞིང་ཡངས་པ་ནི་ཆུ་དང་ཞེང་ངོ་། ། བརྐྱང་བ་དང་། འོད་ཕྱུང་བ་དང་། །འཛུམ་པ་བསྟན་པའི་བདུད་བཏུལ་བ་དང་། འཁོར་བག་དང་ལྡན་པ་ལ་དགོད་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པའོ། །ཚངས་པའི་གསུང་དབྱངས་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །འདིར་སྙན་པ་དང་། ཆེ་བ་དང གསལ་བ་དང་།དོན་གོ་བར་ནུས་པར་འདུས་པ་སྟོན་པའོ། །བཀང་བ་ནི་གྲགས་པའོ། །གསང་བ་ནི་གསང་བ་ཆེན་པོ་ལའོ། །སླར་གསུངས་པ་ནི་ཞུས་པའི་ལན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཀྲ་ཤིས་ པར་རོ།།སྡིག་སེལ་བ་ནི་རྡུལ་དང་བྲལ་བའོ། །བརྩོན་པ་ནི་མ་ཡེངས་པར་རྩེ་གཅིག་པའོ། །རང་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པས་གཞན་དོན་གཟུང་བའོ། །ལེགས་པར་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ལམ་དུའོ། །ཉོན་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་བརྟན་པ་ལྟར་བལྟ་བ་དང་།ཐུན་མོང་གི་འཁོར་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཏུ་བལྟ་བ་དང་། བཤད་བྱ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བལྟ་བ་དང་། གསུང་དྲི་མ་མེད་པའི་བདུད་རྩིས་དབང་པོ་ ཚིམ་ཞིང་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།།གསང་སྔགས་ནི་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་དུམ་བུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། རིག་སྔགས་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་པར་ཡང་བྱའོ། །རིགས་ ཆེན་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པའོ།།ཁོ་བོ་ནི་རིགས་འཕོ་བར་འདོད་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཞལ་ལས་འོངས་པ་ནི་རྒྱས་གདབ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མདོར་བསྟན་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
请说即十真实性、二次第及双运。密灌即手持金刚于降毒真实之自在。如是说即五种祈请。威仪即恭敬之相。尔时即刹那。以表示种姓与力故为释迦牟尼。二足即天与人，为其中最胜者。善妙及色相形貌圆满。长广即长度与宽度。
伸展、放光、现微笑降伏魔、对眷属含笑、以大悲随顺众生心意而示现。梵音即具足六十支，此处显示悦耳、宏大、明晰、能解义理和合。充满即名声。密即大密。复说即答所问。大悲即共与不共。清净即令烦恼清净，为吉祥。除罪即离尘。精进即无散乱专一。自利即善哉。第二即摄他利。善说即有果之道。
听闻即：应视金刚持为一切佛之自性，视此续部王如如意宝珠坚固，视共同眷属如珍宝之补特伽罗，视所说法为心性智悲不可分离，为令诸根满足遍及无垢甘露语故。
密咒即调伏众生之分即天轮，称一切即心要、手印及明咒等。彼等即持金刚界等天轮。亦当知其种姓。大种即大毗卢遮那自性第五第六。忿怒即欲转种姓，从圣口传来即为三种印封之本性故，此为略说。

 །གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་འཆང་བའི་རིགས། །ཞེས་པ་ནི་གསང་སྔགས་ལ་ སོགས་པ་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་ཅིང་།དོན་བསྒྲུབས་ན་འཆང་བ་སྟེ་ལས་ཀྱི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེས་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པས་དེ་འགྲུབ་ཅེས་པའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་རིགས་གསུམ་སྟེ། ལ་ནི་དེ་ཉིད་གཞིར་ བྱས་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ནི་སྐུའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པས་བརྟགས་པའི་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ལ། འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པས་ན་ པདྨའི་རིགས་སོ།།དེ་བས་ན། དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཆིང་། །རང་རང་ཉིད་ནི་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །སྣང་བའི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།།རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལ་ཕྱོགས་མེད་པས་ན་ཆེན་པོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཁྱབ་ཅིང་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ཏེ། འབྲས་བུ་འབའ་ཞིག་པས་ཆེན་པོའོ། །རིགས་མཆོག་ཅེས་པ་ནི། རིགས་ལྔ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྩོད་འདས་ཀྱི་རིགས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རིགས་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། རིགས་ བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་རྣམས་ལ་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་དང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་རིགས་དྲུག་གི་རྒྱུད་དུ་མཁྱེན་པས་གཙུག་ཏོར་ཆེར་གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱའོ།།གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ལ་དགོངས་པ་དང་། འབྲས་ བུ་ཁོ་ན་ལམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར།རིགས་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་ཅེས་པ་ནི་ཚིག་གི་རྒྱུད་དོ། །བདག་པོ་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་རྐྱང་བ་བསྡུས་པའོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ཤུགས་ ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་། བསྟན་པའི་བདག་པོས་སོ། །གསང་སྔགས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡི་གེ་ཨའོ། །རྒྱལ་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་བས་སོ། །དྲུག་ནི་སྡེ་ཚན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡི་གེའོ། །ལྡན་པ་ནི་སྡེ་ཚན་ བདུན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེའོ།།དེ་མཚོན་བྱེད་དུ་གྱུར་ཅིང་། །ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་ནུས་པ་འབྱུང་ཞིང་ཤེས་པར་བྱའོ།

我为您直译这段藏文内容：
持密咒明咒之种姓，即密咒等为明咒之事业，成就义利即为持有，是事业种姓。或者，应知一切为智慧之相，由此精进修持即可成就。身语意即三种姓，"于"即以此为基础。
于如来种姓中，所谓毗卢遮那即身也。世间即由颠倒知见所执著之轮回，其自性清净即出世间自性，不为轮回过患所染故为莲花种姓。因此，吉祥喜金刚续中说："不为愚痴等所缚，各各自证圆满菩提。"
世间即色等，成为显现根境。其作者即平等性智慧。宝生种姓无有方所故为大。手印即遍及不越之义，唯果故为大。最胜种姓即，五种姓不可分故为超诤种姓。金刚种姓即为大，以具四种姓自性故，于眷属有不被胜伏之处，以及自身不被胜伏之处，知眷属为六种姓之续，故称观大顶髻。
为契合主尊金刚自在意趣，及唯以果为道故，当说六种姓自性菩提心大乐性。词即词续。主尊即文殊智慧勇识即金刚持。偈即单独集合。
所说应由力度了知，即由圆满报身、转轮王及教法主。密咒即无生为心要之字母阿。王即成为一切主故。六即分类智慧字母。具足即第七分类方便字母。彼为能表，应知生起共同与殊胜之力。

 །གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནིང་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་མཚོན་པར་བྱའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ནི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་སོ། །ཆོས་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཆོས་ ཅན་ནོ།།ཅན་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་འདི་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། རིང་ཐུང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མཚན་དང་ དཔེ་བྱད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་སྣང་བ་དང་།སྣ་ཚོགས་དཀར་དམར་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཨི་ཨཱི་ཞེས་བྱའོ། །རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་དབང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་གྱུར་པ་དང་།ཐུན་མོང་གི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པས་མཐའ་བཞི་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཨཽ་ཨཽ་ཞེས་བྱའོ། །པདྨའི་རིགས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཁྲོ་བ་དང་མཉམ་པ་དང་ཞི་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རིགས་བསྡུས་རྒྱས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ་དང་། རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཨུ་ཨཱུ་ཞེས བྱའོ།།ལས་ཀྱི་རིགས་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྐུས་རིགས་སོ་སོའི་ཕྲིན་ལས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་པ་དང་། དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་དང་མཐུན་པའི་དོན་བྱེད། གདུལ་བྱའི་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པས་ འབད་པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ནི་ཨཾ་ཨའོ།།རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང་། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་གཅིག་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་འཇོག་ཏུ་གནས་ པས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།རྣམ་པར་དག་པས་འདིའི་ཞེས་འགའ་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཨེ་ཨཻ་ཞེས་བྱའོ།

我为您直译这段藏文内容：
所谓"无二而生"，即表示中性字母之自性。无生即为体性，即法。法即从缘所生，即有法。"有"即说此不二之自性。如是无二智慧完全清净无垢，如何安住？由长短差别而为种姓与种姓智慧。
如来种姓即大圆镜智，现为相好轮及种种白红之相，是所化机显现之差别，其清净及以相自性光明称为"i ī"（藏文：ཨི་ཨཱི，天城体：इ ई，罗马拼音：i ī）。
宝生种姓即平等性智慧，成为不共根境受用及共同根境受用，是所化机根器之差别，以清净及清净故不住四边，称为"au au"（藏文：ཨཽ་ཨཽ，天城体：औ औ，罗马拼音：au au）。
莲花种姓即妙观察智，显现忿怒、平等、寂静差别之种姓略广差别，及识生门显现差异，是所化机根器之差别，以清净及清净故染污清净同处一续，称为"u ū"（藏文：ཨུ་ཨཱུ，天城体：उ ऊ，罗马拼音：u ū）。
事业种姓即成所作智，以无碍身恒时不断作诸种姓事业，及清净世俗相应自利他，是所化机显现之差别，以清净及清净故无勤自然生起，即"aṃ a"（藏文：ཨཾ་ཨ，天城体：अं अ，罗马拼音：aṃ a）。
金刚种姓即法界体性智，一切成一性及离增减，是如来与补特伽罗之差别，以自性一而恒生及次第安住故清净，以清净故于此不住于任何，称为"e ai"（藏文：ཨེ་ཨཻ，天城体：ए ऐ，罗马拼音：e ai）。

 །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིགས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ལ་མི་གནས་པ་དང་། འགྲོ་འོང་མེད་པ་དང་། ཕྱི་དང་ ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོར་གཅིག་པ་དང་།ཟུག་རྔུ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ལུས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་དང་། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་བས་དབང་པོ་རང་བཞི་ཞིང་མིང་གིས་དབེན་པའི་ཟུང་འཇུག་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། རིགས་ཐམས་ ཅད་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡིན་པས་རྩོད་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ།དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཨ་ཨཱ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློའི་ཁྱད་པར་ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བས་འཇུག་པ་སྟེ། སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེ་ཞིག་པའི་གནས་མཚོན་པ་སྟེ། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་ལ་སོགས་པའོ།།ཛྙཱ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་གནས་དེ་དག་ཏུ་རྙེད་པར་འགྱུར་བའོ། །མཱུརྟི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་གཙུག་ལ་བྱ་སྟེ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྦྱོར་བས་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་སྦྱོར་ བས་ལམ་ངེས་པར་སྦྱངས་ནས་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཤིགས་པ་མེད་པའི་ཡི་གེ་ཧཾ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པ་འདྲེན་ཅིང་རོལ་པས་བདེ་བ་རྙེད་པར་འགྱུར་བའོ།།ར་ག་ར་སྟེ་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བས་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཧཾ་ངོ་། །ཇི་ལྟར་རྣལ་ འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ནི་ར་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའོ།།དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཕྲད་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ནི་ཨ་དང་བུདྡྷོའོ། །དེ་ཉིད་ནང་གི་འཇུག་པའི་རིམ་པས་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་བུདྡྷ་ནཱཾ་ནོ། །དགའ་བ་གསུམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་འབྱུང་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དུས་ གསུམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཏྲྱ་དྷྭ་བརྟི་ནཱིའོ།།མན་ངག་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བློའི་ཡུལ་རིང་དུ་གྱུར་པ་ནི་བཛྲ་ཏཱི་ཀྵྞའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་ལ་བཏུད་པའི་ དྲིན་གྱིས།སྐད་ཅིག་ལ་རྙེད་པར་གྱུར་པས་དུཿཁ་ཙྪེ་དའོ། །དེ་བས། ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ། །གཞན་ནས་མི་རྙེད་བླ་མའི་ཞལ་ལས་དྲིས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་གནང་བར་གྱུར་པའི་རིམ་པ་ནི་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ནའོ།

我为您直译这段藏文内容：
金刚萨埵种姓即大乐智慧，具足无色相、无生灭、不住境、无去来、内外诸法同一体性、不为任何刺所染之无相智慧等八种果位之身，以及一切相自解脱故根器自在而离名言之双运从续所生。由是一切种姓即一切智慧故超越诤论，其无分别称为"a ā"（藏文：ཨ་ཨཱ，天城体：अ आ，罗马拼音：a ā）。
其所证即分别心之差别内缘起而趣入。"sthito hṛde"（藏文：སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དེ，天城体：स्थितो हृदे，罗马拼音：sthito hṛde）表示暂时住处，即心轮等处。
"jñāna"（藏文：ཛྙཱ་ན，天城体：ज्ञान，罗马拼音：jñāna）即喜、胜喜、离喜、俱生喜之智慧于彼等处得。
"mūrti"（藏文：མཱུརྟི，天城体：मूर्ति，罗马拼音：mūrti）即顶髻处，以细瑜伽加行修习轮相加行净化道后，以明点瑜伽从不坏字"haṃ"（藏文：ཧཾ，天城体：हं，罗马拼音：haṃ）引导菩提心下降游戏而得乐。
"ra ga ra"即大贪欲加行，从下生起世尊母智慧即"haṃ"（藏文：ཧཾ，天城体：हं，罗马拼音：haṃ）。如何修习瑜伽即"ra"为金刚与莲花。复次，与智慧作者相遇故二菩提心即"a"与"buddho"（藏文：བུདྡྷོ，天城体：बुद्धो，罗马拼音：buddho）。以内趣入次第而证悟即"buddhānāṃ"（藏文：བུདྡྷ་ནཱཾ，天城体：बुद्धानां，罗马拼音：buddhānāṃ）。三喜以俱生性生起，俱生于三时生起即"tryadhvavartinī"（藏文：ཏྲྱ་དྷྭ་བརྟི་ནཱི，天城体：त्र्यध्ववर्तिनी，罗马拼音：tryadhvavartinī）。
当从上师口传了知教授。如何修习者，不可分智慧远离心境即"vajratīkṣṇa"（藏文：བཛྲ་ཏཱི་ཀྵྞ，天城体：वज्रतीक्ष्ण，罗马拼音：vajratīkṣṇa）。如是亦不能断苦，由敬礼圣足莲花之恩德，刹那可得故为"duḥkhaccheda"（藏文：དུཿཁ་ཙྪེ་ད，天城体：दुःखच्छेद，罗马拼音：duḥkhaccheda）。是故说："呜呼诸友彼俱生，他处不得问上师。"由彼所许次第即"prajñājñāna"（藏文：པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན，天城体：प्रज्ञाज्ञान，罗马拼音：prajñājñāna）。

 །མཱུརྟི་ནི་རྒྱུན་ཏེ་བཞི་པའོ། །ཡ་ནི་ཡ་ཏེ་གནས་ པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་གོ། །ཡང་ནི་བཱ་གཱི་ཤྭ་རི་ནི་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱུད་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལུང་དང་རང་གི་རིགས་ པ་དང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཞེས་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ།། ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཞེས་དང་། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་དང་། །རིགས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བསྡུ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རེ་རེ་དང་བྲལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཡང་མི་གནས་པའོ།།འདི་ལྟར་ནི་བཤད་ཟིན་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། ལས་འབྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་དོན་ཨཱའོ། །དོན་ཆེན་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་ཆེ་བས་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་འབྱུང་བས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནི་ཡི་གེ་དམ་པ་ཨ་ལས་འབྱུང་བ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ།།མཆོག་ནི་མཆོད་པ་དང་རྗེད་གཞི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཁོང་ནས་འབྱུང་བས་ན་སྲོག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཚོན་པར་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་སྲོག་གི་རླུང་འགགས་ན་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་འབྱུང་བ་སྟེ།བརྗོད་པ་ནི་མིང་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པ་མ་བཀག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཡིན་པས་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། ཡན་ལག་གི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡི་གེ་གཙོ་བོ་ལས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ས་བོན་དང་།སྙིང་པོ་དང་སྔགས་སུ་གྱུར་པའོ། །གསལ་ཡིག་མ་འཕེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅུ་གཅིག་པའི་ཐིག་ལེས་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་བའོ། །ཐབས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཁའ་འགྲོ་མ་དྲ་བའི་གུར་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཁོར་བ་ཁྱབ། བདེ་བ་སྤངས་ནི་དེ་མ་ཡིན། །ཞེས་པས། ཐིག་ལེ་སྤངས་པ་ལ་རྙེད་པར་མ་གསུངས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
"mūrti"是相续即第四。"ya"即"yate"，意为住。以彼本智为自相即"jñāna"（藏文：ཛྙཱ་ན，天城体：ज्ञान，罗马拼音：jñāna），是一切如来身语意金刚即"kāya vāk"（藏文：ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ，天城体：काय वाक्，罗马拼音：kāya vāk）。
又"vāgīśvarī"（藏文：བཱ་གཱི་ཤྭ་རི，天城体：वागीश्वरी，罗马拼音：vāgīśvarī）即语自在传承，应当了知彼性，如他处所说由教典、自理及上师教授。
等等之义即无生大乐之精要，以离执著力故有誓言行为，以理亦如是摄集一切，不住于离一一真如之义。如是配合已说。
从业生起即佛续义"ā"（藏文：ཨཱ，天城体：आ，罗马拼音：ā）。大义等者，由义大故生大利益，无生悲心精要者从圣字"a"（藏文：ཨ，天城体：अ，罗马拼音：a）生起。
殊胜即成为供养与所得基础一切之命，由从内生起故为命。是故能表无生，譬如命气若灭则一切皆灭。
离言说故生圆满，言说即名，由彼生心故。非于一切处遮止言说，因为是命故成为因，明显支分。如是从主要字增长即成为一切坛城轮之种子、心要及咒。
明字非不增长，因说为命故，以第十一明点摄持方便自性。非不成为方便，如空行母网帐所说："大乐遍轮回，离乐非彼也。"故于离明点处未说可得。

 །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བུད་མེད་བཟང་མོའི་རེག་བདེ་བ། །གླུ་ཐོས་པ་ཡི་ཞི་བ་བདེ། །དྲི་བསྣམས་པ་ཡི་བདེ་བ་ཆེ། །སྐྱེས་ནས་རེག་པའི་བདེ་བ་ཆེ། །བཅུད་ལེན རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིས།།བདེ་བ་སུ་ཞིག་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས་ན། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། མེའི་ ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་བདེ་བའོ།།དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཆུའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་སྟེ་མཆོད་པའོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ།།གཏི་མུག་དང་གཟུགས་དང་། སའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཉིས་མེད་དེ། གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་མཆོད་པའོ། །དེ་མི་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པ་མེད་པས་ན་གཏི་མུག་བློ་སྟེ་མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་སེལ་ཏོ། །ཕྲག་དོག་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རླུང་གི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཕྲག་དོག་ཆེན་པོའི་མཆོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ཕྲག་དོག་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་སྒྲ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེར་སྣ་དང་། ཚོར་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཁམས་ནི་བློ་ཡིས་མ་སྤགས་པ་སྟེ། ཆགས པ་ཆེན་པོའི་མཆོད་པའོ།།དེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་རིགས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དག་པར་བྱས་ལ་རྩོད་འདས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་བའི་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །བསྒོམ་པར་ཡང་དག་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཕལ་བའི་རང་བཞིན་སྤངས་ནས་ནི། །བསྒོམ་པ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
大乐非为智慧，如彼中所说：
"善妙女人触乐，
闻歌声之寂乐，
嗅香气之大乐，
生已触之大乐，
以精华甚修习，
谁能遮止此乐？"
由此所说，因智慧与方便无别性中圆满一切坛城故，说大供养等。
贪欲、想蕴及火界清净即大供养，为乐。彼于因果时令一切众生欢喜。
嗔恚、识蕴及水界清净即大嗔恚，为供养。彼能断烦恼及随烦恼。
愚痴、色蕴及地界清净即无二，为大愚痴供养。因不知且无知故，愚痴智即能除以无明为根本之愚痴。
嫉妒、行蕴及风界清净即成无来去之自解脱，为大嫉妒供养。彼亦能断平凡嫉妒，故称大声。
悭吝及受蕴清净界即心未染，为大贪供养。彼能除一切执著。
如是示现轮回清净为种姓与如来，彼亦由智慧清净，应知超越诤论。
非无说法之必要，如所说：
"为断平凡相，
修习极著名，
断除平凡性，
彼修非修习。"

 །འདོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་བ་དང་མཆོག ཏུ་དགའ་བ་དང་།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། མགུ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་།བདེ་བའི་ ཡེ་ཤེས་ཟ་བ་ཉིད།།རྣམ་པར་ཉེད་པ་སྤྱོད་པ་མཛོད། །བདག་གིས་བདེ་བ་སྤྱད་དོ་ཞེས། །མཚན་ཉིད་བྲལ་ལ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ རང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དབང་བ་དང་། རླུང་ལ་དབང་བ་དང་། བདུད་ལ་དབང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཟུགས་ལུས་ཆེ་བ་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཆེ་བ་དང་། མིང་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཞིང་ཡངས་པ་སྟེ། བརྡ་དང་ ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྟོགས་པ་དང་།དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་དང་དོན་ལུས་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཆེན་པོ་ནི་བརྡར་གྱུར་པའི་དོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུའོ། །ཁ་དོག་དང་ལུས་ནི་བྱེ་བྲག་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །ཆེ་བ་ནི་མཆོད་པ་མཆོག་ གི་དུས་སུའོ།།སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རིག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན། རང་རིག་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ། །དག་པ་གཞན་གྱིས་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མིང་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བརྟགས་པའི་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་ པོ་ནི་རླུང་ལྔའི་བདག་ཉིད་བཅུའི་མིང་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བཞོན་པ་སྟེ།དེ་ཡང་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་ལས་རྙེད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་གི་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནང་ དུ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྲིད་པའི་ཆུས་བཀང་བ་སྟེ།སྲིད་པའི་ཤིང་སྤངས་ཤིང་གཏོར་བས་བསྐྱེད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་སྐྱེས་ནས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མིག་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། རྣ་བ་བདེ་བ་བྱེད་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པ་དང་། རོ་ཞིམ་པ་མཁྲང་ཞིང་སྤོམ་ལ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་མང་པོ་ཉམས་ སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་།རྒྱུ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྲེད་པ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
从大欲等中应示现发心之自性：喜、胜喜、俱生喜及离喜之相，即大贪欲、大乐及大欢喜。如彼：
"种种诸相各异说，
拥抱亲吻等诸事，
异熟果报从彼转，
乐智即是月性相。
行持遍满之修习，
我已受用此安乐，
离相三者之他外，
断除有贪无贪相。"
应当如是了知。
从大色等中应解说灌顶之自性：即于智慧得自在、于烦恼得自在、于风得自在、于魔得自在。即大色身、大色相形状、广大名号及广大坛城。以表征与体验了悟及一义性故，色与义身即一切显现，大即表征之义不可思议。色与身即执别相之识，即八万四千烦恼。大即最胜供养之时。成为心要即如是了知，故说：
"自觉性之本体性，
不由他净得解脱。"
名号广大即乃至立名彼时之分别了悟，彼等一切之作者即五风本性十名识乘，彼清净即从上师莲足处获得。一切俱生趣入性即为大，彼即非真实分别诸法之沟所环绕内，以有垢轮回水充满，舍弃散布轮回树后从生起中极远生起，生起悦目之欲果、令耳安乐、妙香、美味坚实丰满及种种多相体验，从新生因之爱欲中转变，如是所说。

 །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ནི་སྐུ་བཞི་དབྱེར་མེད་འཁོར་ལོ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོར་གཅིག་པས་ཡངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་དངོས་གྲུབ་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་མི་གནས་པའི་དོན་ཏོ། །དམན་ པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་ངག་གི་བརྡས་སོ།།ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་བཤད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་གཅིག་པ་དང་། མ་རྨོངས་པ་དང་། ཐབས་མང་བ་དང་། དཀའ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིག་པས་དབུ་མར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མཚོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག་།ཅེས་བཤད་པ་ཡང་མིང དུ་བཏགས་པ་དང་།བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་དུ་འཆང་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རླུང་གནས་སུ་ཞུགས་པའི་མན་ངག་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། སྤྱིའི་རྣམ་ པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས།།འོན་ཀྱང་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དང་། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །གྲགས་ཆེན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། སྙན་པར་གྲགས་པ་ནི་ཐབས་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྒྱུའི་དུས་ཉིད་དུ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་ པ་གསལ་བ་ཆེ་ཞེས་པའོ།།ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ནུས་པ་དེ་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །ལམ་ཉིད་ནས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མཁས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ རིགས་མཐའ་ཡས་པ་རིགས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་གཉེན་པོར་བྱེད་པ་དང་།རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
大坛城即四身无别之轮，以大乐为一故广大。于彼中悉地与障碍不住之义。下等者则以身语表示。
以大智慧剑等示说法之自性：即一义性、无迷惑、多方便及无艰难。彼即离遮诠、体验、四印及以果为道。应如是了知：以般若波罗蜜多智于中观了知，彼即大剑故：
"解脱一切诸增益，
彼为中观师所知。"
如是所说亦是名言安立，以慧观察一切解脱即持智慧续部。烦恼即贪欲等，风入处之口诀即大钩。彼亦解脱共相，如龙树尊者所说：
"然从声生起，
分别即影像。"
自相即：
"俱生之体性，
最胜离喜初，
如暗中明灯，
汝子亦应信。"
故为最胜。大名即六波罗蜜多，美名即大方便等。大光明即自他圆满利益之果，彼即于因位中成为自性之大明。非有差别：
"彼即自性故，
彼力住于彼，
是故彼自性，
从道中修习。"
如是所说。
应说善巧等为事业之自性：即无边种性成一种性亦以同类为对治，种性相成就悉地及令一切法成俱生之事业。

 །དེ་ནི་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་དང་།འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་དཔེར་ན་ཆུ་ཟླ་དང་། དུག་གིས་དུག་གསོ་བ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དང་། ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ལན་ཚྭར་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། མཁས་པ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །བདེན་པ་གཉིས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་སོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་རིགས་སྣང་བའོ། །འཆང་བ་ནི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན། གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུའི་བྱེ་མ་དང་མཚུངས་པ། །རིགས་གཅིག་ལ་ནི་དེ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོགས།།རིགས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་རིགས་ནི་དུ་མ་སྟེ། །རིགས་དེ་ལས་ནི་རིགས་ནི་དུ་མ་བརྒྱ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་རིགས་འབུམ་ཆེན་པོ་སྟེ། །རིགས་ནི་ས་ཡ་ཕྲག་མང་པོ་ཡིན་པས། །མི་ཡི་རིགས་ནི་གྲངས་མེད་དེ། །དམ་པ་དགའ་བའི་རིགས་ལས་འབྱུང་བའོ། ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི་བསྐྱེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཡི་གེ་ཕྱོགས། །གང་དང་གང་གིས་འཇིག་རྟེན་བཅིངས། །དེ་དང་དེ་ནི་བཅིངས་ལས་གྲོལ། །དེ ཉིད་མི་ཤེས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་།།དེ་ཉིད་རྣམ་སྤངས་གྲུབ་མི་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །མཚན་མས་མཚན་མ་འཇིག་པ་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། །ཞལ་ཕྱག་ཁ་དོག་དབྱིབས་ལས་ནི། །འོན་ཀྱང་ཐ་མལ་བག་ཆགས་འཇིགས། །དུག་གི་དུམ་བུ་གང་ཉིད་ཀྱིས། །སྐྱེ་བོ་ ཐམས་ཅད་འཆི་བ་སྟེ།།དུག་གི་དེ་ཉིད་ཤེས་དེ་ཡིས། དུག་གིས་དུག་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགའ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ལ། དེ་བས་དགའ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མས་མཚན་པའོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་དགོས་ པས་གཞན་ལྡོག་པ་དང་།དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་ནས་སྤྱི་བོར་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པར་བསམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འཁོར་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་སྤངས་སེམས་སྤངས་ཀྱིས། བསྒྲུབ་བྱ་ཟུང་ འཇུག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ།།མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཙོ་བོས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཚོན་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
彼即种种幻化为一性，殊胜方便性，随顺加持性，及破除迷乱之自性。譬如水月、以毒治毒、转轮王之子，及诸水入大海成一咸味。是故，诸智者即大乐，以圆满二谛故。大幻化即从彼显现种性。持即具有之义。因此：
"如恒河十支流沙数，
一种性中如来众，
从种性众生多种，
彼种复生百种性，
复从彼生大十万，
种性数达多百万，
人之种性无量数，
从胜喜种性而生。"
如是所说。大幻化即生起圆满受用轮。彼等之必要即遍观察之义，复次：
"生起次第文字分，
以何何者系世间，
即由彼彼缚解脱，
不知此义系世间，
舍离此义不得成。"
如是所说。以相破相非不应理，复次：
"面臂色形等，
然破寻常习，
以彼毒块故，
令诸众生死，
知毒真实者，
以毒而破毒。"
等如是所说。是故名为成就义。喜即如前，胜喜即以种性相而标记。其必要即以必要遮余及速得成就之印。复次，所说灌顶后观想顶上成为自部种性主，因诸眷属缘于智慧故，以离身离心，说为成就双运之因。非不决定，以现前智慧故，主尊即表大乐。

 །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུའོ། །ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ།།འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་གང་ནས་ཀྱང་། །གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དེ། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་གིས་སྒེག་པའོ། །འཆང་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཕྲེང་ བ་འཛིན་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ན་མཆོག་གོ། །བསྟན་པ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལ་གོམས་པའོ། །བརྟུལ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བར་དུ་གོམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ལ་ལར་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་སྲིན་པོའི་བདག་ཉིད་དོ། །ལ་ལར་ནི་མི་སྣང་བ་དང་། མུ་ཅོར་དུ་སྨྲ་བར་རོ། །ལ་ལར་ནི་སྲིད་པ་དང་ནོར་བུ་བཞིན་ནོ། །ལ་ལར་ནི་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་ཅིང་བསྡམས་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་སོ། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་གནས་ནི་བློས་མ་བསླད་པའི་མེ་ཏོག་གོ།།ལུས་འཆང་བ་ནི་དབང་པོ་རང་སྣང་བའི་འཇུག་པའོ། །སྟོབས་དང་ཐབས་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཆུ་བོ་ཀླུང་འབབ་རྒྱུན་དང་ནི། །མར་མེ་འབར་བའི་རྩེ་མོ་བཞིན། །སྔགས་ཀྱི་དེ་རིག་རྣལ་འབྱོར་པས། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་བསྒོམ། །ཞེས་པ་གསུངས་པས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་ནི་བདག་གཞན་གྱི་དབྱེ་བ་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱུག་པ་ཆེན་པོའོ། །མ་ཆགས་པ་དང་། མི་འདའ་བ་དང་། མི་འཁྲུག་པ་དང་། བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྩེ་གཅིག་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། མི་ཐུབ་པ པ་དང་།ཚེགས་ཆུང་བ་དང་། དོན་འབྱུང་བ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པར་ཡང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་ལྡན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྦྱར་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱམས་ཆེན་ལ་སོགས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་མེད་པར་སྣང་བ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། མཚན་ མའི་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བ་དང་།འབད་པ་ལ་རག་མ་ལས་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མ་བཤད་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
大幻化即一切法，其相如幻术。"具"者，即心俱生性之本质即是佛性。如说：
"于诸世界中，
他处不得佛，
心性即圆满佛，
佛不可他示。"
当说大施主等波罗蜜多清净，大施主即布施波罗蜜多，大持戒等亦然。大主尊即以大乐体验而妙美。持即持传承教法之鬘，以不离彼义故为胜。教即以自生智慧于相续中修习。调伏即一切种种乃至金刚持间之修习，复次此三界种种一切住于心之自性，如是或为悲心与罗刹性，或为不现与妄语，或为有与如宝，或为睡眠与醒觉摄持等，如是广说。三昧处即未被心染之花。持身即根之自现行。力与方便即无所待而自明，复次：
"如河流水相续，
及灯燃之焰端，
咒之了知瑜伽士，
修习相续不断禅。"
如是所说。海即离自他分别智慧之大涂香。无著、不离、不乱、无障、专一、广大、不能胜、轻易、义生、双运亦当配合。具二即遍一切之词尾。大慈等当说为如镜智慧，即无方所显现、体验、离相执著、不待勤勉而显。复次，慈即大慈，其自性无量即说量度。

 །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཉམས་མྱོང་སྟེ། བློ་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ནི་མི་དམིགས་པ་དང་མི་གནས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཞིག་པ་སྟེ། རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བས་ན་ཐབས་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མཉམ་སྙོམས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་བརྟགས མཉམ་པ་ཉིད་དང་།རྒྱུ་འབྲས་དང་། དཔེ་དོན་དང་། འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །ཤུགས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་སྟེ། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་རྒྱུར་བརྟགས་ པ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བསྐལ་པ་དུ་མ་ལ་རག་མ་ལས་པས་མགྱོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དགོས་པ་ལས་འདིར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་ བསྒོམ་པ་མེད།།ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འདྲ་བས་འདྲ་བ་མཚོན་པར་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དེ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ལ་ཁྱད་པར་ནི་དཔེ་ དོན་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གང་ལས་དམ་ཚིག་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡང་། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ ཚད་མར་དབྱེ་བ་ཡང་བརྒྱ་ལ་དུལ་བའི་སེམས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ན་ནི།ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སམ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་འཐོབ་ལ་སེམས་ཅན་གང་གིས་མཚོན་བྱ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་མཚོན་ནམ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་མ་ རྙེད་ཀྱི་བར་དུ་མཐོ་རིས་དག་ཏུ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཆེར་གྲགས་ཞེས་བྱའོ།།སྟོབས་ཆེན་པོ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕ་རོལ་གནོན་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我为您直译这段藏文内容：
大悲即不可思议之体验，超胜一切心识。大智慧即无缘无住，具果及智慧。大智者即破除迷乱，因自然生起故称大方便。大神通平等即当说为平等性智，即现观平等性、因果、喻义、轮涅平等性。复次，大神通即色等，因依赖因缘故具无生力。所谓大势即无疑，以本智为因之观察本身，果亦即是真如故，不待多劫故非大速有异，因取因必须与果相顺，此中不具故。如说：
"因果皆未成，
无菩提无修。"
大神通以相似而能表相似，即非实有性。故如镜中显现面像非成为面，如是所说。于余者差别即无彼等喻义，如说：
"依于事业印，
修观法性印，
彼上大手印，
从此生三昧。"
若如是则：
"如是瑜伽士，
体验不得生。"
故如是说。
即彼量之分别亦百，若现前调伏心之兵器，则于此生即得成佛或金刚萨埵，任何有情如所示能表所表，或仅以开示，乃至未得不可思议处，皆易成善趣，故称大名闻。大力即轮回与涅槃，降伏觉悟与未觉悟之差别彼岸，当知唯一自性。

 །སྲིད་པའི་རི་ལ་ སོགས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་། རྟོགས་ཤིང་མྱོང་ནས་རྒྱུད་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང་། བག་ཆགས་གཅིག་བཅད་པས་གཅོད་པ་དང་། གཉིས་སུ་ཞེན་པས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། ། དེ་ཡང་སྲིད་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། རི་བོ་ཆེན་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའོ། །འཇོམས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདིར་རིག་པའོ། །མཁྲེགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ། །སྙིང་པོ་བརྟན་ཞིང་ཁང་སྟོང་མེད། །མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །མི་ཤིགས་པ་ནི་མི ཉམས་པས།།སྟོང་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འཆང་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུའོ། །དྲག་པོ་ཆེན་པོ་ནི་རྙེད་པར་གྱུར་པའོ། །དྲག་ཤུལ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་མཁྱེན་ནས་གཉེན་པོ་ མེད་པ་སྟེ།དེ་བས་ན། བསོད་ནམས་སྡིག་པ་དག་དང་འབྲལ་མེད་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མགོན་པོ་རིགས་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རིགས་གཅིག་ཏུ་ནན་ཏན་བྱ་བ་དང་། བླ་མས་བསྟན་པའི་དོན་དང་། དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱ་བ་དང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མགོན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །རིགས་མཆོག་ནི་ལྔའོ། །ཆེན་པོ་སྟེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་སོ།།བླ་མ་གསང་སྔགས་ནི་བླ་མས་བསྟན་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི་ཆེ་བའི་མཆོག་གོ། །དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་དང་ གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱའོ། །དོན་མཆོག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡང་། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཙོ་བོར་བཤད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་གོ་འཕང་གཞན། །དེས་ན་དོན་དེ་འབྲས་བུར་ བརྗོད།།ཅེས་གསུངས་སོ། །མ་ནིང་གི་ཡི་གེ་ནི། སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我为您直译这段藏文内容：
有情之山等当说为妙观察智，即佛与众生因同一、证悟体验后于相续中修习、断一习气则能断、因二执而证无二。复次，有情即无明，大山即三界。摧毁即此处了知佛智。所谓坚固者，即大金刚之相，坚固心要无虚空，不断不裂为其相，不坏即不退，故说空性金刚。
执持即与乐不二，乃至一切果位。大威即已获得。大猛烈即知一切习气为智慧本性而无对治，故说："福德罪业不相离。"
大怖畏即所取能取，其中令怖畏者即离三时分之智慧。怙主胜种等当说为作业精进智，即于一种精进修持、上师所示之义、以彼为道、为自他利圆满而精进。复次，怙主即佛陀，胜种即五种，所谓大者即大乐种性。
上师密咒即上师所示密咒之真如，于一切法极不住之双运即最胜大。以彼为道即住于法则。此如何成？即自他圆满，称为大乘法则之最胜。
非最胜义之教示亦说，他利圆满佛果为主要，如说："佛等其他果位，故说彼义为果。"
中性字即由摄集性故为钩等清净，为表究竟智慧故。

 །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ནི་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་སོ།།རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །མཛད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཆེ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །ཐུབ་ པ་ཆེན་པོ་ནི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་དང་ལྡན་པའོ།།གང་གིས་མཐུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ཐུབ་ཆེན་ལྡན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །འབྲས་བུ་དེ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཕྱི་རོལ་ནང་དང་གནས་འདི་ ཀུན།།ཡང་དག་ཏུ་ནི་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་མམ། འདི་ནི་གཟུགས་བརྙན་ནོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡང་བྲལ་བ་ནི་མཐའ་བཞིས་ དབེན་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ཉིད་ལ་ཡང་གསུངས་པ། སྣ་ཚོགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཆད་པར་ཡང་ནི་ཁས་མི་ལེན། །རྟག་དང་ཆད་པ་གཉི་ག་མེད། །གཉི་ག་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པ། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ཡི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་ པ་རྫས་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་མེ་བྱུང་བའི་དུས་ན་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །ཤིང་ཟད་པའི་དུས་ན་མེ་དེ་ཉིད་གནས་པ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་དང་བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་གང་ གཞན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཟད་པ་དེའི་ཚེ།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཙམ་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ་ཁོ་བོ་ནི་འདོད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སེམས་རང་གི་སྐལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་ཡང་བཞི་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཕྱིའི་ཚུལ་ ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།།དབང་བསྐུར་བཞི་ཡི་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། གཞན་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་འདིར་རྒྱ་ཆེར་མ་སྤྲོས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
佛等当说为续自身，佛即断证圆满之体性、离一切戏论之界。遍照即圆满受用转轮王。事业即为众生利益之化身。不可分即大，即自性本住之法身。大能仁即具无量功德。
若问以何力相应？称为具大能，因恒时具等持故。与彼果相近即大密咒法则，复次："外内及此一切处，真实中无自性，离一多自性故，如影像。"所说即离明显执著之仅如影像，或离此是影像之分别，即离四边之大中观。
于彼复说："种种非是常，亦不许断灭，无有常与断，亦非二俱是，从四边解脱，此乃中观宗。"
非许觉性为实有，譬如从种种木生火时，火焰住于一中。当木尽时，彼火亦如是安住，如是于种种名言假立及意识分别中成为无生一味火焰，当他者增益穷尽时，连无生亦不住，我因离欲故。
复次，为令心成己分故，阿阇黎密智说："其后如是第四。"以此即非入外相之加行。如说："以四灌顶数，名为喜等次第。"以此即成内自性之词义。因他处已广说故，此处不广述。

 །འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དང་པོར་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག་།དགའ་བྲལ་དགའ་བ་གསུམ་པ་སྟེ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་གསུམ་པས་མཚོན་པའི་གཞི་པ་བསྟན་པའོ། །མཚོན་པར་བྱེད་པ་དགའ་བྲལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ དགའ་བ་འགྲོ་བའི་ཚུལ།།དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་འགྲོ་བ་སྟེ། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་རིག་པའི་ཚུལ་ནི། །དེ་ལྟར་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། །རོ་གཅིག་པར་ཡང་བྱ་བ་ཉིད། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་གྱུར་པ་ནི། །རང་བཞིན་རིག་པ་སྤངས་ པ་ཡིན།།མཁའ་མཉམ་རྡུལ་བྲལ་སྟོང་པ་སྟེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞི་བའི་བདེ་བ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ ཆགས་གསད་པར་བྱ།།མ་བྱིན་པར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །མི་ཚངས་པར་ཡང་སྤྱད་པར་བྱ། །བརྫུན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་། ཤ་ཆེན་དམ་ཚིག་མཆོག་གིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་ བསྒྲུབ་པར་བྱ།།བཤང་གཅིའི་དམ་ཚིག་མཆོག་གིས་ནི། །རིག་པ་འཛིན་པའི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །གླང་པོའི་ཤ་ཡི་དམ་ཚིག་གིས། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྟ་ཤ་དག་གི་དམ་ཚིག་གིས། །མི་སྣང་བ་ཡི་བདག་པོར་འགྱུར། །ཁྱི་ཤ་དག་གིས་དམ་ཚིག་གིས། ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །བ་ལང་ཤ་ཡི་དམ་ཚིག་གིས། །རྡོ་རྗེ་དགུག་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་། །ལས་དང་པོ་པར་གྱུར་པ་ན། །ཤ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད་ན་ཡང་། །ཐམས་ཅད་བསམ་པ་རྣམ པར་དག་།ཅེས་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །གཞན། འགྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་འགྱུར་ཕྱིར་དང་། །ནོར་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་དེ་ཉིད་བཅས། །བརྟུལ་ཞུགས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་དྲོད་དང་འབྲེལ་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། །གང གིས་ཤེས་ན་མིང་པོ་སྟེ།།སྲིང་མོ་ཡང་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པས་བརྡ་དང་མཚན་མས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། །གནས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་དུ་སྦྱར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་བདུན་པའི་བསྒྲུབ་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ།

我为您直译这段藏文内容：
然当略说：初为仅喜，胜喜较彼胜，离喜为第三喜，第四说为俱生。如是以第三表示第四。表示者非离喜，因说："初喜行持法，如是胜喜即行持，离喜喜为行持，第三无俱生。"
于彼等如何觉知之法则："如是于弟子行境，亦当成一味，自证智慧所成，舍离自性觉知。等空离尘空性，有无自性胜。"等如是所说，即获得寂乐之义。
如是智慧之稳固，以共与不共差别："汝当杀有情，亦当取未予，亦当行非梵，亦当说妄语。"此说当以知之阶段而了知。
其他复次："以上肉胜誓，当成就三金刚胜，以粪尿胜誓，成持明之主尊。以象肉誓言，亦得五神通。以马肉誓言，成为隐身主。以狗肉誓言，成就一切悉地。以牛肉誓言，成为胜金刚召请。"等当如是行持。
"若难以获得，及为初业者，纵无一切肉，一切意清净。"当以意乐力行持。
其他："为成就方便转，为成就财等故，为众生利益，誓愿行持戒。"当与暖相应而行持。
复次："若知为兄弟，姊妹亦无疑。"以此当以手印与相而了知，内外相应处等，当开始七世成就。

 །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་ནི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་མཉེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་རྒྱུད་སྦྱང་ཞིང་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ནི།།རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། །དེ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། །རྫོགས་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་གཉིས། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། ། རྣལ་འབྱོར་བས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། །དེ་ཡང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དང་པོར་རེ་ཞིག་ཤེས་བྱས་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རེ་ཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་ཡང་། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་། །རྣལ འབྱོར་པ་ལ་གང་སྣང་བ།།དེ་ཀུན་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་དབང་པོ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། འབད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། །འབད་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསམ་གཏན་དུ་བྱའོ། །གཞན་ལ་ནི་སེམས་གཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཆེན་པོའི་ཁ་དོག་ལྔ། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ནན་ཏན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས རྟག་ཏུ་བསྒོམ།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ། །བརྟན་པ་ཅུང་ཞིག་ཐོབ་པ་ཡིས། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ། །ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཟག་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་མངོན་རྟོགས་མེད། ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཆོད་པའོ། ། གཞན་ཡང་། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །མཚན་མེད་མི་འགྱུར་ནམ་མཁའ་བཞིན། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་མིན་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས། །གོང་དུ་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའོ།

我为您直译这段藏文内容：
彼等一切之作者，当令金刚持上师欢喜。如是修习解脱相续者，乃二次第之差别：即生起次第与圆满次第二者。依于二次第，金刚持说法。因此说，初业者当修生起次第。
瑜伽士当修习，其复："生起次第之体性，首先且当了知。"以此当住于暂时瑜伽。彼等所当修习者："色等诸境他，于瑜伽士所现，彼皆清净自性，众生佛性自身。"如是所说唯当修习。
复次圆满次第，当以胜根瑜伽修习，其复："以圆满次第瑜伽，当断一切勤作。"如是所说，当修无勤瑜伽禅定。
为令他安住心故："大宝五色相，如芥子许量，于鼻尖精勤，瑜伽士常修。"如是所说。
于彼："获得些许稳固已，自性光明性，一切无生无漏，无菩提无现证。"如是所说，即随念般若波罗蜜誓言供养。
复次："一切自性光明，无相不变如虚空，无二亦非不二。"如是所说，当修上述菩提心金刚瑜伽。

 །དེ་ཡང་ནང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་མཉམ་པར མ་བཞག་ན།ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལས་སེམས་ཐོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་གནས་གསུངས་པ་ནི། །ས་ཕྱོགས་གཙང་ཞིང་རྣམ་པར་དབེན་པའམ། །རྒྱལ་ཉིད་སྐྱེ་ཞིང་ཞི་བའི་གནས་རྣམས་ཀུན། །བཤང་གཅི་ཁུ་བ་སོགས་པས་བྱུགས་པ་འམ། །རྒྱལ་བ་ མཆོད་ཕྱིར་རྟག་པར་རབ་ཏུ་བྱ།།ཞེས་པས་ན། དང་པོ་པས་ཆད་དུ་བརྗོད་པའི་གནས་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་བྲལ་བ། །འཚོ་བ་རྙེད་པར་སླ་བ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ནི། །བུད་མེད་སེམས་ནི་རབ་བརྟན་པ། །ལོ་གྲངས་བཅུ་གཉིས་ལོ་རྙེད་པ། །རིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རབ་བསྒོམས་ཏེ། །བདག་གི་ཁུ་ བས་མཆོད་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། །དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་གཞག་སྟེ། །མཁས་པས་རང་གི་ཁུ་བདག་།རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་རྟག་ཏུ་དབྱུང་། །དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་ཚུལ་དུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། དབང་པོ་གཉིས་ནི་ མཉམ་སྦྱོར་བས།།སངས་རྒྱས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ངལ་སོས་པའི་བདེ་བས་ནི་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བསྟེན་ན་ནི། །འདི་ལྟ་བུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་ མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འགའ་ལ་ཡང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྫས་འབའ་ཞིག་གིས་འབྱུང་བ་དང་ བསམ་གཏན་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་།སྔགས་དང་ལྡན་པས་འགྲུབ་པ་དང་། དེ་ཡང་འཁྲུལ་འཁོར་དང་ལྡན་པས་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་མེད་པར་དགེ་མི་འཇུག་།ཅེས་གསུངས་པས། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དོན་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ འབྲས་བུའོ།།དེ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དམན་པའི་གང་ཟག་གིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་། །ཐོས་པ་ཆུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལྡན། །སྦ་བ་མེད་པར་མང་དུ་སྨྲ། །རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ། ཙནྡན་ཞེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ། དེ་ཡང་གང་ལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྐལ་ལྡན་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པས་རྣམ་བརྒྱན་པ། །དེ་ནི་རིན་ཆེན་གང་ཟག་སྟེ། །སློབ་མ་ལ་བཤད་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
若不于内行等持，则因不能令心于大智慧中无碍，故说令心生厌之处：清净寂静之地处，或生王及寂静诸处，以大小便精液等涂抹，为供养佛当常作。
是故初业者当常供养离间断处所，易得资具之处。如说："心极坚固女，年龄十二岁，善修种姓瑜伽，以自精液供养。"
其义为："二根等持时，智者自身精，瑜伽士常出，如坛城仪轨行。"如是所说。
于彼成就者："以二根交合，当得佛成就。"如是所说。
以无生意乐休息之乐当遍行一切，唯当如是行持："于诸欲受用，随欲而受用，以如是瑜伽，速得菩提果。"此即成为无生灭依处之瑜伽。
复次于二次第某些阶段中，为自他利益修成就，及寂等诸种事业，或唯以物质成办，或以禅定成就，或以咒语成就，或以结印成就。
是故说："无菩提不入善。"当缘大义利为众生利，从彼所生即为果。如是具大密咒之体性，下等根器不能成就。
其复："少闻具我慢，无密而多言，不能摄受者，名为旃檀人。"等非是所说。
复次所当教说者："具圆次第根器，常以行持庄严，彼即珍宝士夫，是可教授法器。"如是所说。

 །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ནི་ཁྱུ་མཆོག་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྙེད་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །བཅུ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་ལ། །དེ་ཡང་། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཐབས། །སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་དང་། ། འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཁོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་སྡོམ་པ་ལས་མ་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་། སྐྱབས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྡུག བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་།གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའོ། །གོ་ཆ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཡོན་ཏན་མངོན་པར་གྲུབ་པ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐོས་པ་དང་ བསམ་པ་དང་།བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །རང་གི་སྐྱོན་མི་སྡུག་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་། མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །རང་གི་ཚོགས་རྒྱུན་དུ་སོགས་པ་དང་། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་ ལམ་མོ།།ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འཇུག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མི་སྡུད་པ་དང་། བདུད་དང་རྒོལ་བས་མི་ཚུགས་པ་ནི་སྟོབས་སོ། །རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་མཉམ་པར་འབིགས་པ་དང་། རོ་གཅིག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐོབ་པ་ནི་ དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ།།སྟེ་ཞེས་པས་གཞན་སྡུད་པའོ། །བཅུ་ལ་གནས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་དང་། བཅུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །ཞེས་ གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།བཅུ་པ་དག་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། ལྡན་པ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཤེས་བཅུ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་ པ་དང་།འགོག་པ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་ཤེས་པ་དང་། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
如是补特伽罗堪比牛王，当成为现得之义。十波罗蜜多等，当圆满宣说一切波罗蜜多自性。十者即布施等，其复："布施戒忍进，禅定及智慧方便，力愿及智慧，此等许为十度。"
如是所说，为令我于佛语誓言不迷故当分别：财施、无畏施、法施。
律仪戒、摄善法戒、饶益有情戒是为戒度。
安受苦忍、耐怨害忍、谛察法忍是为忍度。
披甲精进、加行精进、无厌精进是为精进度。
功德成就、不动、利益有情是为禅定度。
闻所成慧、思所成慧、修所成慧是为智慧度。
不喜自过、利益有情、速得菩提是为方便度。
自资粮相续等、彼与利益有情相连、愿净佛刹是为愿度。
业及业报不入、不集烦恼、魔敌不能害是为力度。
等达有分别无分别、一味、不离一切是为智度。
证得者即以智慧摄持一切通达。
"等"者摄余。住于十者即善修习，亦当配为十住，如说："以修空性得解脱，余修即是彼义。"此为其义。
十清净者即三轮清净回向，具足亦当配合。
十智者：法智、类智、他心智、世俗智、苦智、集智、灭智、道智、尽智、无生智。

 །རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་དབུ་མར་འགྱུར་བའོ། །རྣམ་དག་འཆང་བ་པོ་ནི་སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་གཉིས་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ བརྙེས་པའོ།།རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བར་ཕལ་ཆེར་འགྱུར་བ་སྟེ། གཅིག་པུར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱུར་འཛིན་པ་དང་། ཟ་བར་འཛིན་པ་དང་། བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་དང་། རང་དབང་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འཛིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ བྱང་བར་འཛིན་པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང་། མ་གྲོལ་བ་གྲོལ་བར་འཛིན་པའོ། །དོན་བཅུ་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་བཅུ་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུར་འགྱུར་ལ། དེ་ཉིད་མིང་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་དོན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། མཚན་ཉིད་ ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རྒྱུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བསྡུ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། མཁས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་དོ།།ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་དོན་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའོ། །སྟོབས་བཅུ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་ པ་དང་།སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་ དྲན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་།འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པས་ན་ཁྱབ་པའི་སྟོབས་ཀྱི་བདག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དབང་རྣམ་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།ཚེ་ལ་དབང་བ་དང་། ལས་ལ་དབང་བ་དང་། ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་དང་། མོས་པ་ལ་དབང་བ་དང་། སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་། ཆོས་ལ་དབང་བ་དང་། སེམས་ལ་དབང་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ བའོ།

我为您直译这段藏文内容：
清净自性当了知，由离彼性成中道。持清净者即断所断能断二者无二之大乐所得。
十种相多成世间见：执为一、执为因、执为受者、执为作者、执为自在、执为常、执为烦恼、执为清净、执为瑜伽者、执未解脱为解脱。
所谓十义者，由十执清净成十真如，彼离名故称为义。即：根本真如、相真如、无颠倒真如、果真如、因真如、清净境真如、摄真如、差别真如、善巧真如、粗细真如。
能仁王之义即文殊智慧菩萨。
十力者：处非处智力、业异熟智力、种种胜解智力、种种界智力、根上下智力、遍趣行智力、静虑解脱等持等至智力、宿住随念智力、死生智力、漏尽智力，由作有情利益故称遍力主。
彼等非为轮回过失所染。所谓具十自在者，即具足十种自在：寿自在、业自在、资具自在、胜解自在、愿自在、神通自在、生自在、法自在、心自在、智自在。

།ཆེ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བསྟོད་པའོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུས་སྟོང་བས་ན་ཐོག་མ་མེད་པའོ། ། རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་ན་སྤྲོས་མེད་བདག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་། སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་རབ་ཏུ་དག་།ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་མི་འགྱུར་སྣང་བ་མེད། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། ཅེས་པ་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །བདེན་པར་སྨྲ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ཟབ་མོ་དབང་པོ་མཆོག་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བསལ་བར་བྱ་བ་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང ན་རྣམ་པར་གྲོལ།།ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞིང་ཞེས་པ་ནི་གང་དང་གང་འདུལ་བ་ལ་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བསམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྟོན་པའོ། །ཚིག་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ དང་།སྨིག་རྒྱུ་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། བྲག་ཅ་དང་། མིག་ཡོར་དང་། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ཅིང་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པར་མཛད་པས། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན། །ཞེས་བྱའོ། །དེའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་། བྱིན་གྱི་རླབས་མངའ་ཡང་དེ་ ཉིད་ཀྱི་མཐུར་རིག་པར་བྱའོ།།བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་ལྟ་བ་གཉིས་མི་གནས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སེང་གེའི་སྒྲས་རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ལྟར། བདག་མེད་པའི་སྒྲས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟག་ཆད་གཉིས་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་ བ་ནི་ཀུན་དུ་བཞུད་པའོ།།ཅི་མཛད་ཅེ་ན། དོན་ཡོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཞུད་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་མི་འབྱོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུད་པ་ནི། དཔེར་ན་སྔོན་དུ་བགྲོད་པའི་ཡུལ་ཡིད་འཇུག་པ་ལྟར་མགྱོགས་པའོ། །ཐོག་མ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་ནི་ འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདུད་བཞི་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མཛད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བས་ཆོས་སྟོན་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
所谓大者，即如是赞颂具足大乘、小乘、外道及一切佛之大德。
所谓无始等，当说为加持之自性。由离因故为无始，由离缘故称无戏论我。如是性我即是不变智慧无相之性。如说："身语意极清净，等同虚空平等性，无变无相金刚身，我今顶礼而敬礼。"即由此说为清净自性。
所谓说真实，即最胜根所说甚深缘起义。如说："此中无所除，亦无少可立，于实性如实观照，如实见得解脱。"等。
所谓刹土，即于何所调伏，即以彼彼之形相，随顺各自意乐而示现。
所谓语不变者，即如所说如是而行。了知并向他示现一切法如幻、如阳焰、如水月、如谷响、如眩翳、如化现，故说"示现无二不二"。由此因而安住真实边际，虽具加持亦当知是彼之力用。
所谓无我，即由二种安慰而二见不住。譬如狮子吼令一切鹿等惊怖，无我声令外道常断二见坏灭。
周遍即普行。若问作何事？由具义力而行。亦非不至一切处。如来之行如先行处意趣般迅速。
非有始，胜者即从轮回中出胜。非同菩萨，即胜四魔烦恼敌。非作菩萨，即以种姓转轮王而说法。

 །འགལ་བར་དགོངས་པ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཞེས་ གསུངས་པ་སྟེ།སྤྲུལ་པ་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ནུས་པས་སྤྲུལ་བ་ཡིན། འདིར་རྟོགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ དེའི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ།།གཉིས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཏེ། དེའི་བདག་པོ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཏེ། དེའི་རྗེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །བཞི་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེའི་བདག་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དང་ལྡན་པ་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའོ། །ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་མཐུ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་སྣོད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ནི་གཅེས་པ་སྟེ། དེ་འཛིན་པར་མཛད་པ་སྟེ། འདིར་ནི་གཞུང་ལུགས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག མངའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དཔག་བསམ་ཤིང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་འདོད་ཡོན་མི་འདྲ་བར་འབྱུང་བའི་སོ་སོའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐུ་སྣ་ཚོགས་ སུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ།།སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཆུང་བ་རྣམས་ཟབ་མོ་ལ་འཇིགས་པ་དང་། དངངས་པ་དང་། སྐྲག་པ་དང་། སྐྱི་གཡའ་བ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། མི་འཇུག་ཅིང་གཞན་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར་བར་འགྱུར་བས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ཆུང་ངུ་རྣམས་མི་བྲིད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ ཉིད་ཚོལ་བ་ཐོག་མ་ཡིན།།ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་རྣམས་མཚུངས་ཤིང་ཆགས་མེད་པ། །ཕྱིས་ནི་རྣམ་པར་བདེན་དོན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རློམ་སེམས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་དང་ཚུལ་ཆེན་པོ་འཆད་ཀྱང་གཞན་གྱིར་དྲིང་མི་འཇོག་གོ། །ཡང་ན་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་གཞན་མི་གནས་པའོ།།ཚིག་ཅེས་པ་ནི། ཨེ་ཝཾ་སྟེ་དེའི་རྗེ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དེའི་བདག་པོ་ནི་སྐུ་གཉིས་པའོ། །སྨྲ་བ་ནི་མིང་གི་ཚོགས་ཏེ། གཞུང་ལུགས་འཛིན་པས་ན་མཁས་པའོ། །ཚིག་ནི་གླེགས་བམ་གྱི་ཚིག་སྟེ་ལ་ཞེས་ པས་དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་ལ།དབང་ནི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
如说："思维相违大力"，即由化现与自相续之差别。非如二种需求，是由一之自性力而化现，此处由证悟、悲心与愿力现前而显现。
所谓众，即圣声闻僧伽，其师为化身。第二为缘觉僧伽，其主为转轮王。第三为菩萨僧伽，其主为圆满受用身。第四为如来，其主为金刚持。具足彼等一切之权者为文殊智慧勇识。
显示殊胜之必要者，即具大力金刚持珍视具器之弟子，而摄持之，此处亦当配合于典籍。
无分别，譬如如意树虽无分别，然由各自意乐差别而生不同妙欲。如是文殊智慧勇识虽无分别，然由众生意乐力而现种种身相。
非无过失，小智者于甚深生怖畏、恐惧、惊惶、战栗、诽谤，不入且不令他入故不应示。如说："为不惑小者故，寻求真实为初始，当说一切皆存在，诸义相等无执著，后则真实义本身。"
非具慢心，虽说法及大法亦不依赖他。或谓无住于他最胜。
所谓语，即"诶旺"，其主为薄伽梵。第二为元音与辅音，其主为第二身。说者为名聚，由持教典故为智者。语即经函之语，由"拉"字而以彼为基，权即示现种种方便。

 །ཚིག་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་སྐད་ལ། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པ་སྒྲོགས་པས་མཐའ་ཡས་སོ། །ཚིག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གསུངས་ལ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྟེ་ཞེས་པས་ ཁྱབ་པར་སྟོན་པའོ།།དེ་ཡང་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། རླུང་བཅུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང་། སྒྱུ་མ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། སྟོང་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །ཡང་ན་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ དང་།།རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ། ལམ་སྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། ། ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སྨོས་པས་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་འབྲས་བུའོ། །རང་རྒྱལ་བསེ་རུའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ན་གནས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྣ་ཚོགས་ནི་སོ་སོའི་སྒོའི་ཁྱད་པར་རོ། །སྤོང་བ་བདུན་དང་བཅུའོ། །དེ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་འབྱུང་བ་ས་ལ་སོགས་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བའོ། ། རྒྱུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་གཅིག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཁྱད་བར་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྙེད་པས་མཐའ་གཉིས་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པའོ། །མངོན་ཞེན་གྱི་གདུང་བ་དང་བྲལ་བས། སྟོང་པ་དང་། གསལ་བ་དང་། བདེ་བ་ངང་གིས་འབྱུང་བས་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ནི། གསལ་བར་འགྱུར་བས་རྙོག་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །རིག་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །རྐང་པར་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །དེ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པར་གྱུར་པའི་འདྲེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་གི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དྲི་ མ་མེད་པའི་ཆའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
语即无边众生之语，具足六十支梵音宣说故无边。语即大乘所说，真实语者已说讫。"得"字表示遍及。
复次，由观察则苦谛、十风集谛、幻灭谛、空性道谛。或示现邪世俗、正世俗、异门胜义谛、非异门胜义谛。
其余即示现苦当知、集当断、灭当证、道当修。
当说由此所生之果："不退还不来"，此说获得果位而当知入于因，是声闻乘之果。独觉犀角喻者，当知亦住于众中，是缘觉之果。
复次，具何等殊胜耶？决定出离即出离戒律。种种即各别门之差别。断七与十。由此所生即比丘等功德，是地等诸大种。大即内缘起之瑜伽。因即作者，所谓一者即俱生智。其殊胜即获得大乐故得无畏于二边。
离显著执著之逼恼故，空性、明显、安乐自然生起故无染，由明显故无浊，即不共大乘。
"明及"者即增上戒学。"具足支"者即增上心与增上慧学。由此生起善逝等功德即共同大乘，故说彼一切之导师为引导者。
"我之"等即离二。"真实"等即无二。"轮回"等即圆满清净无垢分。

།བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་འབད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་མི་གནས་པ་ནི་སྐམ་སར་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེས་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པས་ཐམས་ཅད་དམ་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཏེ།གཉུག་མ་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ཁོ་བོ་ནི་མི་གནས་པའི་ས་བོན་ལས་མི་གནས་པའི་ འབྲས་བུར་འབྱུང་ཞེས་བརྟགས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཆོས་ནི་སྣ་ཚོགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་སེམས་སོ། །ཆོས་རྣམས་རིགས་བརྒྱད་ལ་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལེགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་ལ་མི་གནས་སོ། །དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གྲུབ་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རོ། །བསམ་པ་ནི་མ་བཅོས་པ་སྟེ་གྲུབ་པ་ནི་བརྟགས་མི་གནས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ནི་བསྟན་པ་ཐོས་པ་དང་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པས་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར ཟད་མི་ཤེས་ཞེས་གསུངས་ཏེ།རྒྱུན་ཆད་ལ་མི་གནས་སོ། །བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པའོ། །དེ་ནི་དོགས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡོད་མེད་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བློ་དང་རང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་གཉིས་གཉིས་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྤང་བྱ་གཉིས་མེད་དང་སྤོང་བྱེད་གཉིས་མེད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་གནས་པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་ཡང་བྲལ་བའི་མི་གནས་པའོ། ། བསམ་གཏན་ནི་རྩེ་གཅིག་པའོ། །བསམ་བྱ་ནི་བློ་སྟེ། དེ་རང་གི་ངོ་བོར་ལྡན་པས་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། རང་བྱུང་བས་དུས་གསུམ་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་པ་ནི་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའོ།

我为您直译这段藏文内容：
离作为即离勤作。由此不住烦恼泥，称为住于干地。
"唯从智慧生"者，即因道果一切俱生，由此摧毁色等，一切成为正法，具足本性光明法王。是故于一切世间显现即最胜广大性。
我从无住种子生无住果如是观察，于此亦为成就瑜伽智慧故。法即种种，法自在即心。诸法八类中最胜王即俱生，由其善示佛道故，不住疑惑。
义即色等，成就即自性。意乐即无造作，成就即观察不住。无分别界即闻教无增无减故称不尽。是故说"无尽智"，不住断灭。
具福德非金刚上师最胜，由福德力所生手印，智慧即影像俱生修习等。"智慧殊胜"者即圆满瑜伽士，自性瑜伽士即具智慧者。彼即无疑虑之乐与大空性二者双运，了知有无差别。
于彼由智及自差别，应配共与不共，谓不住于所断能断二二，所断无二与能断无二即无二，复次无住即具足二资粮等功德。
"具瑜伽"者即离真实之无住。禅定即专一。所思即智，彼具自性故称最胜，由自生故不住三时。复次为显自证本性故，"各别自证"即不依他缘。

 །མི་གཡོ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། གཉིས་མེད་གཉིས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་མེད་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། །འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བ་ཚེས་གཅིག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས དཔའ་དང་པོའོ།།སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་མངའ་བའོ། །ཅོད་པན་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །སྐྱེད་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོའོ། །སྲས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལྟ་བུ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་དགོངས་ པའོ།།དམ་པའི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་སྲས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྐྱེ་གནས་ཀྱི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འབྱུང་ལ། སྲིད་གསུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པས་སྐྱེ་གནས་མེད་པའོ། །དངོས་པོའི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའོ།།དེ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་མོ། །དེ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་སེལ་ཞེས་བྱའོ། །དུ་མའི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལམ་གྱི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བདག་།ཅེས་བྱ་བའི་ དོན་ནི།དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས་སོ། །བཅོས་མའི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལས་པར་རང་འབྱུང་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེས་བསྲེགས་ཤིང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་མི་བོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི། མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དངོས་པོའི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འོད་ཆེན་ལ་སོགས་པའོ། །མ་རིག་པའི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྐར་མ་ལམ་མེ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྩོད གཞི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱེད་པའོ།།ཕྱོགས་ཀྱི་རྙོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་ལ་སོགས་པས་སོ། །གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔར་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་བརྟགས་པའི་རྙོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ འཁོར་ལོར་སྣང་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།སྔགས་མཆོག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་གསུངས་ལ། མངའ་བདག་ནི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我为您直译这段藏文内容：
不动即不动佛，于无二二中不动，以二于无二不动，乃由迷乱与不迷乱之差别。此即吉祥最胜初人，即薄伽梵。"初"者如初一月，即文殊智慧勇士之初。三身等即彼一切自在。冠冕即一切坛城。能生者即一切作者。"佛子"者如王子，意指未现前者。
"最胜圣"即殊胜佛子。非生处浊，知三有中生起，由了知三有无生心之自性故无生处。非事物浊，法即色等。从彼生起即三有。彼缘起所生之瑜伽无自性称为遣除。
非多浊，已说"一"之义。非道浊，"生已即成众生主"之义，如转轮王子成为一切法之主故。非造作浊，"从虚空生"即非从因生，不依缘而自生。
非舍浊，如火焚烧且明照，此处"大士"即如"如暗中明灯"已说。非事物浊，即大光等。非无明浊，"智慧光明灿然"者即无诤论疑惑。非方位浊，由"众生"等。
"大威光"即不可分为五智，由自性光明故离一切分别浊。今当说彼即涅槃轮显现，最胜咒即说智慧，主即一切部。明咒等已说。

 །དེས་ཅི་མཛད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་ཀུན་དགའ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །དྲང་སྲོང་ནི་རྒྱུན་ དག་པ་སྟེ་ཆེ་དགུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ།།དེས་མཆོད་ཅིང་བརྗོད་པའི་གནས་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་མཆོད་བརྗོད་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འཆང་བ་ནི་གསང་བ་ གསུམ་ཐ་མི་དད་པར་རོ།།གསང་སྔགས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ལྡན་པ་ལ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་། ལ་ལ་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ཏེ། །ར་ས་ཐབས་སུ་ཡང་དག་གནས། ། ཝ་དྡྷཱུ་ཏཱི་དབུས་ནས་སུ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྟེ། གསང་སྔགས་འཛིན་པ་ཡང་ཨེ་ཝཾ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པའོ། །གཙོ་བོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་འཛིན་པ་ནི་ནང་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་། །སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་ཐ་དད་མེད། །སེམས་ནི་གང་དུ་རབ བསྒོམ་པ།།དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་ཏུ་སྟོན་པའོ། །དོན་ཡོད་ཞགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ ལྡན་ནོ།།འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་ཆེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞགས་པས་ནི་སེམས་ཅན་བསྐྱེད་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་ དང་།།སྙིང་རྗེའི་ཞགས་པས་འཁོར་བར་འཇུག་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ལྕགས་ཀྱུས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་མཛད་པའི་རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ ནས་བཤད་པའི་བར་གྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནི་རྟགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དག་པར་བྱེད་པས་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་མ་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ གཅོད་པ་སྟེ།ཁྲོ་བོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
若问其作何事？具足令一切众生欢喜之悲心所缘故。仙人即清净相续，九大即如来等。彼所赞颂处即文殊智慧勇士。
今当说彼瑜伽最胜赞颂之方式：三部即持身语意，为三密不可分。密咒即方便智慧，具内自性称为"具"。于此又云："某者智慧自性，二脉安住方便，中脉中，离能取所取。"
大誓言即和合，持密咒亦即一切爱囡之异名不可分。主即成为世间依怙。持三宝即内三宝，又云："空性大悲无差别，心于何处善修习，即是佛陀与正法，及僧伽之教法。"故如是说。
乘即声闻等，三宝即示现清净。不空羂索即毗卢遮那。遍胜即宝生。大持即不动。金刚索即无量光。金刚钩索大即成就义。
以大金刚索生起有情及灌顶智慧而胜轮回，持大真如，以悲索虽入轮回而不染过失，以誓言钩为众生利益而作事业之部轮宣说，彼等即赞叹法界智。
当以金刚怖畏等续中所说间隙功德差别而说：其中金刚怖畏即相。第二即清净嗔等，此义即从彼续中。忿怒王以未证悟与证悟之差别而断乐苦，出自忿怒遍胜续。

 །གདོང་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དང་། དབྱངས་ཡིག་བཅུ་གཉིས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དམ་ཚིག་ནི་བདེ་བ་དང་། དུས་ཀྱི་རླུང་ཟིན་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་དང་། རེ་བ་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟས་ལ་ཟུང་རྔུ་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་དང་། རང་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་། རེ་བ་མེད་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ལག་ཏུ་ཐོགས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །རིག་པ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཀེང་རུས་ནི སྙིང་པོ་མཚོན་པ་སྟེ།འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ། །མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ནི་བདུད་བཞི་བཅོམ་ནས་ཡེ་ཤེས་བཞི་སྣང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་གསང་ལུས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཧ་ལ་ཧ་ལ་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་འབིགས་པ་སྟེ། དོན་ཡོད་ཞགས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གདོང་ བརྒྱ་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་བས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ།རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་རྟགས་དང་ལམ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་འཇོམས་པ་ནི་གསང་བ་ འདུས་པ་ལས་སོ།།བགེགས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། བདུད་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། གཉུག་མ་དང་། དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཆེན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ དབྱེར་མེད་པ་སྟེ།དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པའི་མཐུས་གཏི་མུག་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཟླ་གསང་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གྲགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་གྲགས་པ་སྟེ། གཉིས་མེད་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བསྙེན་པར་གྱུར་བ་སྟེ། ཟླ་གསང་ནོར་བུ་ཐིག་ལེ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
六面等出自金刚手灌顶续。又彼身、语、意、智慧、誓言、功德之性相，世俗点及十二元音字，俱生智慧，不可思议，无缘大悲，与彼不二之誓言即乐，摄持时风，双运，一切一味，无愿之愿，以妙观察智慧眼观察而无刺痛，相续不断，无增益，自然生起，无期待，断除增益而执持，具大手印力。出自胜明续。
骷髅即表示心要，出自胜乐轮续。龇牙即降伏四魔而现四智慧，出自金刚密身续。哈拉哈拉即以不二精华穿透，出自不空羂索续。
百面即随所化众生分别而现，诸佛即法身，出自金刚颅续。阎魔怖畏即住于世间、乘与大乘，彼以相、道与瑜伽降伏，出自密集续。
魔即烦恼、显现、分别与魔，彼等以俱生、无生、本性、一义性而胜，即毗卢遮那，出自幻化网续。大金刚力即因果不二，出自大誓言续。
作怖畏即以理力令愚痴成如是性，出自月密点续。金刚名称即智慧现为种种名称，出自不二遍胜续。名为金刚心即成为五智亲近，出自月密宝珠点庄严续。

 །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་འདི་ཉིད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གསུས་པོ་ཆེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གིས་ཡིད་རྒྱས་པ་སྟེ། གསང བ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེས་ནི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པ་སྟེ། འབྱུང་ཕྱོགས་བཞག་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་བདག་ཅེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེས་འོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མཁའ་འདྲ་བ། །ཞེས་པ་ནི་ སྐྱེས་པ་དང་།ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཅིག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ནམ་མཁའ་འཛིན་གྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་དོ། །ཧེ་རུ་ཀ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རལ་བ་གཅིག་གིས་བསྒྱིངས་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོར་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ གཅིག་གིས་བསྒྱིངས་ཤིང་།དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉམས་མྱོང་གཅིག་གིས་བསྒྱིངས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཅོད་པན་གྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་གོས་སུ་གྱོན། །ཞེས་པ་ནི། རྟོགས་པ་ལ་སེམས་བརྟན་པ་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ གི་རྒྱུད་ལས་སོ།།དྲག་ཆེན་ཧ་ཧ་ཞེས་སྒྲོགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བ་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསང་བ་གཞན་ལ་བསྒྲག་པར་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཧི་ཧི་ཞེས་སྒྲོགས་ཞེས་པ་ནི། །རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཁྲོ་བོ་ཐིག་ལེ་ཟླ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། ། འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། རྟག་ཆད་དང་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གད་མོ་ཆེན་པོ་ནི་རང་འབྱུང་གསང་བ་མཐོང་བ་སྟེ། སྐུ་ཁྲོས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གད་རྒྱངས་ཅན་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་གསུང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གད་མོ ཆེར་སྒྲོགས་བས་ཞེས་པ་ནི།།རྡོ་རྗེ་ཙཎྜ་ལཱིར་འབར་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བསམ་གཏན་གྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་ པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྟེ།པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་དགའ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། རྟོག་པ་བཞི་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
幻化者，即示现一切如幻术变化之相，出自一万六千续。大金刚腹即以双运令意增长，出自胜密续。金刚所生即从心大乐生起种种，出自四方安立续。名为金刚我即示现种种为大乐性，出自金刚地续。
金刚心如虚空者，即生起与二乘一性如虚空，出自持空续。不动者如前所说，出自黑日嘎幻化网续。一发髻庄严者，即以自性一智慧庄严轮回涅槃一切，以一体验庄严诸根，出自金刚宝冠续。
身披生象皮衣者，即于证悟心得坚固，于方便智慧相续修习，出自胜乐轮续。大威猛发哈哈声者，即除遣二边，向他宣说方便智慧秘密，出自三界遍胜续。
发嘻嘻声者，即于自相续修习，出自忿怒点月续。作怖畏者，即离常断等边，出自总集续。大笑者，即见自生秘密，出自忿怒身续。具笑声者，即降伏语，出自金刚颅续。
金刚发大笑声者，即燃烧金刚脉气，出自金刚禅定续。金刚萨埵即法身，出自真实摄集续。大萨埵者即圆满受用身，出自喜金刚续。金刚王大乐者，即大乐身，出自莲花金刚双运续。金刚猛利大喜者，即化身，出自四续续。

 །རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། ཚིག་དང་བྲལ་བ་དང་། མི་གནས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱངས་པ་སྟེ། ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་སྒྲོགས་ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྟོན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ། །མཚོན་དུ་རྡོ་རྗེ་མདའ་ཐོགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་ཐུག་ཕྲད་ཡེ་ཤེས་རང་ཆས་སུ་སྟོན་པ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་རལ་གྲིས་མ ལུས་གཅོད།།ཅེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གོམས་པའི་མཐུ་བསྟན་པ་སྟེ། དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་འཆང་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དུས་ཏེ། དགོངས་པ་འདུས་པའི་ལུང་བསྟན་གྱི་རྒྱུ་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གཅིག་པུ་ཞེས་པ་ནི་ སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།འཇམ་དཔལ་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གཡུལ་སེལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བཟློག་པ་སྟེ། དམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ཞེས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་སྙིང་རྗེའི་སྤྱན་ཏེ། དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ ལས་སོ།།མིག་མི་བཟད་ཅེས་པ་ནི། སྐུ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གཅིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཏེ། བསམ་གཏན་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །སྐྲ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་པོ་སྲིད་པ་གསུམ་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། མངོན་པར་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ནི་ སྐུ་གསུང་ཐུགས་རབ་ཏུ་གནས་པས་ཕྱག་གི་འོས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ།བདུད་རྩིའི་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ། །འབེབས་པ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི། དམ་པའི་དྲིན་གྱིས་བླ་མའི་བླ་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་སྟེ། ཐུགས་ཁྲོས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །མིག་བརྒྱ་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་གཟིགས་པ་སྟེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་སྙིང་གུར་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཞི་བའི་བདེ་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ལུས་ནི་རྡོ་རྗེའི་བ་སྤུ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པའི་བ སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁ་སྦྱོར་བའི་སྡོམ་པ་བཞུགས་སོ།།ཀུན་དུ་ཁ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ།

我为您直译这段藏文内容：
名为金刚吽者，即于自相续修习无因、离言、无住，出自黑日嘎现起续。发吽声者，即向他示现彼性，出自金刚胜续。
持金刚箭为武器者，即示现六识和合本具智慧，出自大幻化续。以金刚剑尽断者，即示现三摩地修习力，出自吉祥胜初续。
金刚持一切金刚持者，即圆满佛智之时，出自密意集会授记续。名为唯一金刚者如前所说，出自文殊授记续。除战者，即遣除蕴等诸聚，出自初圣续。
名为金刚炽燃者，即大乐性种姓身现为种种之悲眼，出自三昧耶庄严续。名为可怖眼者，即种种身即一大乐身之智慧眼，出自禅定顶续。
发亦金刚炽燃者，即心要遍及三有，出自现见续。金刚降下者，即由身语意善住而成礼敬对境，出自胜甘露续。名为大降下者，即由圣者恩德入于上师之上师及金刚持加持，出自忿怒金刚续。
名为百眼者，即见一切众生相续，出自观自在心庄严一续。名为金刚眼者，即具足佛眼，出自金刚寂乐续。
身具金刚毛孔者，即从金刚智慧瑜伽续所生之一一毛孔中，安住一切诸佛方便智慧双运誓言，出自普遍双运续。

 །སེན་མོ་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ། །ཞེས་པ་ནི་ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའམ། སྟོབས་བཅུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་ རྒྱུད་ལས་སོ།།རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་བདེ་ཆེན་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །པགས་པ་མཁྲེགས་ཞེས་པ་ནི། གོ་ཆ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྒྱུ་མ་བསྒྲགས་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ཐོགས་ཞེས་པ་ནི། ཚོགས་གཅིག་པ་དང་། རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ལྷ་མོ་བཞིའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །དཔལ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་སྐུ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པ་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་རྒྱུད་ལས་སོ། །གད རྒྱངས་ཧ་ཧ་ངེས་པར་སྒྲོགས།།ཞེས་པ་ནི་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཡི་གེ་དྲུག་པ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་དང་། རིགས་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཨོཾ་མོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཨཾ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཝ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། ། ཞེས་པ་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་བར་དུ་བརྒྱན་པ་སྟེ་གཟུགས་སོ། །ག་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བའོ། །ཱི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར རྟོག་པས་དབེན་པ་སྟེ་ཚོར་བའོ།།ཤྭ་ཞེས་པ་ནི་མཚན་མའོ། །བ་ཞེས་པ་ནི་གསུང་སྟེ། ཨ་ཞེས་པ་ནི་མིང་དང་བྲལ་བ་སྟེ། འདུ་ཤེས་སོ། །མ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་མོ། །ུ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའོ། ། ཞེས་པ་ནི་གནས་ཏེ་འདུ་བྱེད་དོ། ། ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཅན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གདོང་དྲུག་གི་རྒྱུད་ལས་སོ།།རྡོ་རྗེ་སྒྲ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་གསུང་སྟེ། དེ་གང་ལས་བསྟོད་ཅེ་ན། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ཆེ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་སྒྲ་ཆེ་བ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་རྣམ་གྲངས་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ།།དེ་ལ་སོགས་པའི་ནམ་མཁའི་མཐས་ཀླས་པ་ནི། སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ། །གཞན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་མཆོག་གོ།

我为您直译这段藏文内容：
指甲生金刚尖者，即通达十地智慧，或具足十力，出自阎魔敌四百五十续。名为金刚心要者，即轮回具大乐心要，出自现证菩提续。名为坚硬皮者，即具足三甲胄，出自宣说幻化续。
持金刚鬘者，即一聚、一因、一相，出自四天女续。具吉祥者，即无学身，出自金刚鬘续。以金刚庄严装饰者，即蕴等一切本具智慧，出自空行母金刚帐续。
必定发出哈哈笑声者，即不可降伏之蕴等，出自吉祥金刚空行母续。名为六字者，即六道与六种清净，即"嗡瓦格湿伐日母"（藏文：ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ），其中：一切法无生，以大悲自性为嗡；以不可思议自性为昂，即意识；"瓦"即薄伽梵；"格"即庄严相好，为色；"嘎"即乐；"伊"即离分别，为受；"湿"即相；"瓦"即语；"阿"即离名，为想；"玛"即道；"乌"即趣；"穆"即住，为行；"昂"即平等智蕴。此等出自忿怒王六面续。
名为金刚声者，即无二语，若问从何赞叹，即说文殊智慧勇识。大声即为一切所闻。三界中大声者，即彼等一切皆为文殊智慧勇识之异名所诠。乃至遍虚空际等，即一切发声皆是对文殊智慧勇识之诠释。非为他诠所成，此为最胜。

 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་དང་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་ཞེས་གྲགས་པ་ནི་ཡོད་ལ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཕྱོགས་ན་གནས་པས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་གནས། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་མི་གནས། གཟུགས་ མེད་པའི་ཁམས་ན་མི་གནས།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཡང་དག་བདག་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་བཞིན་པས་ན་ཡང་དག་གོ། །ཡང་དག་བདག་མེད་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དོན་གྱིས་མིང་མཚོན་པ་ནི་ཡང་དག་མཐའ་སྟེ། དེ་དག་དང་བྲལ་བས་ན། ཡི་གེ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། འཛིན་པས་ཀྱང་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སྟེ་ཞས་པ་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཟབ་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའོ། །སྒྲ་སྒྲོགས པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་མེད་དུའོ།།དེ་ལ་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་དུང་ཞེས་བྱའོ། །སྟེ་ཞེས་པས་མན་ངག་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ནས་སྤྲོས་པ་མི་གནས་པར་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་ཆེ་ལྡན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་ཞལ་ལས་རིག་པར་ བྱའོ།།ཆོས་ཀྱི་གཎྜཱི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི། ཚོགས་འདུ་བའི་དོན་གྱིས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་ལ་བཤད་པའོ།

为何如此？是"有"与"是"的差别。欲界等三乘为众所周知是"有"，但非如实义，为何？因住于方所。文殊智慧勇识是"是"，非"有"。为何？善男子，譬如虚空随顺一切，一切诸法亦属虚空范畴。彼等一切诸法不住欲界，不住色界，不住无色界，亦不住四大种。善男子，应如是了知一切诸法。
因此，文殊智慧勇识现示种种色相即是如镜智慧。于"真实无我"等中，粗分别念正在遣除故为真实。真实无我即于宗义义理无所缘，即是真如。以义表名即是真实边际，远离彼等故，无文字即无自性分及离能执，较此更胜者即是密咒大乘。
"即"字表示摄集彼功德义。"甚深"即是乐。"广大"即是空。"发声"即是无二。彼为应示于弟子故名法螺。"即"字表示开示教授，于彼境各别决定生起信解后不住戏论，即说"具大声"，应从上师口中了知。"法鼓大音声"者，以集众义故，对三乘众宣说。

 །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི། སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལས་བསྟན་པའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་ ཉིད་འགྱུར་ལ།།ཝཾ་ནི་རབ་དགའི་བདག་པོ་སྟེ། །ཐིག་ལེ་མི་ཤིགས་དེ་ཉིད་ལས། །དེ་ལ་ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡི་གེ་གཉིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གང་གིས་ཤེས། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ལ་བཤད་པས་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྟན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་། རྟགས་ཅན་གཟུགས་ལ་གནས་གྱུར་ན། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་ལས་འདས་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཞིག་ཆོ་ག་འདིར་གནས་པ། །དེ་ནི་བསྟན་པ་འཇིག་བྱེད་གསུངས། །ཞེས་གསུངས པས།།ཐུན་མོང་བསྟན་པ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ཡང་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་མེད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ ཆུབ་སེམས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཟུགས་བཟང་ཞེས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་། ན་ཆུང་གཞོན་ནུ་མིག་ཡངས་ལ། །གཟུགས་བཟང་གཞོན་པས་བརྒྱན་པ་ཡིན། །ལོ་གྲངས་ཉི་ཤུ་ལྔ་ལོན་རྙེད། །བྱོལ་སོང་ལས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་གསུངས་པས་སོ། ། དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་། ཨེ་མ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡི། །སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། །སྐྱེ་བ་དམ་པ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ནི་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་ལ་གཞན་ཕྱོགས་པ་ཡང་། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་གཟུགས་བརྙན་དུ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྨྲ་བར་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡིད་ལས་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན། དེ་ཉིད་གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་དཔལ་ཞེས བྱའོ།།གཟུགས་རྣམས་མ་ལུས་འཆང་བ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་དོན་འདི་ཉིད་དེ་འབྲས་བུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འདི་ཉིད་དང་། དོན་དང་། དཔེ་དང་། རྟགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །མཚུངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པས་འགྲན་ཟླ་མེད་ཅིང་ བདག་པོ་དང་བྲལ་བས་ཆེ་བར་གྲགས་པའོ།

"不住涅槃者"，即是向弟子开示心要，从此教法主尊亦将出现。E字即是般若，VAM字即是大乐主尊，从彼不坏明点中，文字本身亦得生。法印二字，谁能了知彼之真实义，彼即能为一切众生转法轮。
十方法大鼓，即是对众宣说以建立教法影像。复次："若住于有相之形，则超越世间行，若住于此仪轨者，即说为坏教法者。"故应持共同教法。
复次，为成就自性故，当解说"无形"等。无形即是大手印。复次："无始无终寂，远离有无相，空悲不可分，是说菩提心。"
"妙相"即是事业手印。复次："少女青春广目者，以妙相年轻为严饰，年龄二十五岁得，较畜生更应观察。"
"殊胜"即是法手印。复次："奇哉普贤尊，身语意金刚，以无生之理，极称胜生起。"
"种种形相"即是三昧耶手印。复次："于智慧他向者，如何成佛身？如是佛影像，瑜伽师应说。"
"意生"即是示现大手印为意之自性，因此称为"现显一切形相之吉祥"。
"持一切形相者"即是前说此义，此即果位双运、义理双运、比喻双运、标志双运。
"无与伦比"等即是不可思议，以彼为因故无可匹敌，离主尊故称为至大。

།ཁམས་གསུམ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། བསམ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་། བསམ་པ་བཞིན་དུ་མི་སེམས་པ། །དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ནི་དྲང་པོའོ། །ཤིན་ཏུ་མཐོ་ བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སའོ།།དེ་ལ་གནས་པ་ནི་རང་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་། རང་འབྱུང་རྟོགས་པས་བསམ་གཏན་མིན། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དར་བ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱས་པ་སྟེ་དེ་ལས་རང་གི་དོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཏོག་ནི་རྒྱལ་མཚན་ཏེ་གཞན་དུའོ། ། འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུར་བཤད་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཞོན་ལུས་གཅིག་།ཅེས་པ་ནི། བགྲེས་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གནས་བརྟན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལུས་སུ་གྱུར་པས་སོ། །རྒན་པོ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པས་སོ། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱེད་མར གྱུར་པས་སོ།།སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་གསལ་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ལུང་དང་རིགས་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་སེམས་ ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལས་སོ། །སྟེ་ཞེས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་དུ་བསྡུ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་སློབ་དཔོན་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྣང་བ་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། མངོན་ཞེན་དང་བྲལ་བས་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །མགོན་སྐྱབས་འཇིག་རྟེན་ཡིད་ གཅུགས་པ།།ཞེས་པ་ནི་རང་སེམས་བླ་མར་གྱུར་པས་མགོན་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་གཉིས་དང་། ཡིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐ་མི་དད་པར་གཅུགས་པའོ། །སྐྱབས་དང་ཞེས་པ་ནི། སྐྱབས་ནི་བླ་མ་སྟེ། དང་ཞེས་པས་དེའི་ཆེ་བ་དང་དྲིན་དྲན་པར་བྱའོ། །སྐྱོབ་པ་ ཞེས་པ་ནི་སྣང་བས་ཡིད་སྐྱོབ་པས་དབང་པོ་རང་སྣང་དུ་རོལ་པར་བྱའོ།།བླ་ན་མེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་བླ་མ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། སྐྱོ་བར་མི་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་། །ཇི་ལྟར་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་བར། །ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་བྱ། །སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ནམ་ཡང་ འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་རང་ལ་གནས་པར་བསྟན་པའོ།

三界大自在即是无境之智，不可思议。复次："不如所思而思维，即说不可思议。"
圣道即是正直。极高即是金刚持地。住于彼者即是自生。复次："以自生觉悟非禅定，佛之化现相续不断。"
大兴盛即是广大，由此成就自利。法幢即是胜幢，为利他故。
世间等即是说为果，"三界中唯一童身"即是法身，因无老故。上座即是成为三乘之身故。老者即是无始故。众生主即是成为轮回涅槃之生母故。
三十二等义已说讫。为显示彼明显方便故，说"世间"等。世间智即是识，以教理故。善知世间即是了知彼即是心之差别，从金刚阿阇黎得。"即"字摄集阿阇黎之其他差别。
"世间阿阇黎无畏"即是显现成为阿阇黎，离显著执著故无畏。
"怙主救护世间敬信"即是自心成为上师故，怙主涅槃与世间轮回二者及意大手印无别敬信。
"救护"者，救护即是上师，"及"字表应忆念彼之殊胜与恩德。"救护"即是由显现救护意，故诸根当游戏于自显。
"无上"即是心性无上上师，是不应厌倦之词义。复次："如何不生厌，一切渐次作，若生厌倦时，永不能成佛。"
"受用虚空边际"即应知一切皆是智慧萨埵。
"一切智智边际"即是显示如是性即住于自身。

 །མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་འབྱེད་པ། །ཞེས་ པ་ནི་བསྟན་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དབུལ་པོའི་གཏེར་བཞིན་དུ་མཚོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་དྲ་བ་འཇོམས་པ་པོ། །ཞེས་བྱའོ། །དགོས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལ་སྲིན་བུ་ག་སྔ་ཞུགས་པས་ལྗང་པ་ སྐམས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན།དྲ་བ་མ་རིག་པ་བཅོམ་པས་སྔར་བསྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་ཡང་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པས་དུག་ཞི་བ་དང་སྨན་དུ་གྱུར་པ་གཉི་ག་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ དུས་ན་འཁོར་བཞི་པའམ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས། །འཁོར་བའི་རྒྱུ་མཚོ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་ཅོད་པན་ཞེས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བུས་དབང་ བསྐུར་བའི་རིགས་ལྔའི་ཅོད་པན་དུ་གྱུར་ཏེ།ཅན་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དབང་བསྟན་པ་དེ་དང་པོའོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱན་དུ་ཐོགས། །ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་སློབ་མའི་འཁོར་ལོ་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་ཐིག་ལེ་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན། ནི་རཾ་སུ་ཡིས་ཡན་ ལག་བརྒྱན།།ཞེས་པ་དང་བླ་མ་ཅོད་པན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ཀྱང་ངོ་། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་ནི། འདུ་བྱེད་དང་། འགྱུར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འདུས་པའི་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལས་གྲོལ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་ན། གསུམ་ སེལ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱའོ།།གྲོལ་གསུམ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི། ཐེ་ཚོམ་དུ་འཛིན་པ་དང་། དུ་མར་འཛིན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟོན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་མེད་རྟོགས་ པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ།།ཡོན་ཏན་ནི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཅོད་པན་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་ཡང་ཐོད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམ་ཚིག་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བླ་མ་མཆོད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག། དཔལ་ལྡན་འདུས་པའམ་གཞན་དུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

"开启无明蛋壳"者，并非对教法与善知识无所需要，因需如贫者之宝藏般显示。
此将如何？即是"摧毁有之网"。为遮遣所需故，譬如稻种为虫先入则苗干枯，如是摧毁无明之网，则令先前所生诸烦恼无余寂灭。
此非无差别，譬如以咒加持毒，则毒寂灭与成为药二者皆生。如是于方便智慧萨埵之时，有四轮或一切佛功德生起，故曰"度越轮回大海"。
智慧等应说为离垢。"智慧灌顶宝冠"者，即以加持智慧甘露之子灌顶，成为五部宝冠。"具"字即是显示金刚萨埵灌顶，此为第一。
"佩戴圆满佛庄严"者，即以二身加持弟子四轮，具足明点庄严。因此，"以尼蓝苏庄严支分"及应持上师为宝冠之词义。
"苦之苦"者，即是行苦、变苦、苦苦所摄众生。从彼解脱而得大乐，故称"除三无边"。
"得三解脱"者，执为疑惑、执为多、执为偏等即是第四。显示如是瑜伽师离诸作为，障即烦恼等。以无时觉悟故相续不断。
功德即断障及得智慧，宝冠即是佛。彼之顶髻即是上师与金刚持。何以故？经云："于一切誓戒中，供养上师最为胜，佛宝之函，吉祥集会或他处所说。"

 །དོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་རིན་པོ་ཆེར་གྱུར་པ། །སློབ་དཔོན་ལས་ནི་མཆོག་གཞན་མེད། །གང་ལས་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་པ་ཡིས། །མཁས་པས་དངོས་གྲུབ་དུ་མ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །ལུས ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ།།ཞེས་པ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དཀར་པོའི་ཆོས་དང་། དམ་ཚིག་གི་ནོར་དང་། ཡུལ་ལ་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཞིག་པས་གཉེན་པོ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་ མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ།།བཟང་ངན་ཤེས་པ་ནི་སྣོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མཁྱེན་པའོ། །དུས་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་གོ་རིམས་མཁྱེན་པའོ། །དམ་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའོ། །རྟག་ཏུ་དོན་མཛད་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །དབང་པོ་ཤེས་པ་ ནི་དུས་ཤེས་པའོ།།རྣམ་གྲོལ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་གསུམ་ལ་མཁས་པའོ། །ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་གཞན་ལ་སྟོན་པས། ཡོན་ཏན་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཤེས། །གསུངས་པའོ། །སྭ་སྟི་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པའི་ རང་བཞིན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར།ཤེས་པ་ལྔའི་ཁྱད་པར་ནི་བླ་མ་ལ་གུས་པར་འབྱུང་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ནི་རིང་དུ་གྱུར་པར་འབྱུང་བ་དང་། སེམས་ལ་དབང་བར་འབྱུང་བ་དང་། ཟུག་རྔུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞི་བླ་མ་དང་། དབང་ དང་།།སྒོམ་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། བརྡ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང་། སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་རོལ་མོ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འདིས་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྙན་གྲགས་དགེ་ དང་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་བཟང་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་སྟེ།བླ་མ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི། སེམས་དབུགས་འབྱིན་པའི་གསང་སྤྱོད་དོ། །དགའ་སྟོན་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟོན་པའི་རིག་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་རོལ་མོ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་པ་སྟེ།ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བསྙེན་བཀུར་བས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ་བསྙེན་སྤྱོད་དོ།

为遣除疑虑，经云：
"三界成珍宝，
上师无胜余，
由得彼恩德，
智者获众悉地。"
"从一切身得解脱"者，即由轮回涅槃差别之白法、誓戒财富、对境欲求及苦之怖畏中得解脱。何以故？因迷乱已灭故对治不住。
虚空等即是他者之主要。知善恶即是了知根器差别。知时即是了知教法次第。知誓即是不为轮回过失所染。恒作利益即是具足誓戒。知根器即是知时。
"善巧三种解脱者"，即善巧于从三时解脱之三种方便。自己通达且教示他人，故说"具德且知德"。
因于吉祥续中说为自性所生故，五种智之差别即：对上师生起恭敬、无后得而生、远离轮回而生、于心得自在而生、无刺痛而生。此复从基础上师、灌顶、修习、证悟及手印而知法性、获得体验、相续不断、断除增益、从种种音乐中生起。此得自在。
行为差别即由此而行：所谓"善名声"即普贤善行，应依止上师。"大安慰"即心安慰之密行。"大欢宴"即显示欢喜之明行。"大乐大音乐"即以大乐之体验如音乐般行于显相，此为会供行。"圆满恭敬承事"即以种种行为承事具真实性之心而得圆满，此为近行。

 །དེ་ཡང་། རྟག་ཏུ་ངུ་བའི་སྤྱོད་པ་བཞིན། ། མི་གཡོ་བ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་བླ་མ་ལ། །འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། །བུད་མེད་རབ་ཏུ་མདངས་བཟང་མ། །ལོ་གྲངས་བཅུ་གཉིས་ལོན་པ་ནི། །དྲི་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བརྒྱན་པའི། །ཡོན་ཏན་སྐེ་རགས་མཱ་མ་ཀཱི། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་བྱིན་བརླབས ལ།།དེ་ཡི་དབུས་སུ་མཉེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། རིག་མའི་བྱེ་བྲག་ནི། དབུགས་འབྱིན་མཆོག་དང་བར་མ་དང་། །དྲི་ཡི་ཆུ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་། །རྟག་ཏུ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །རིགས་ལྡན་རྣམས་ནི་མཆོད་པར་བྱ། །དོགས་པ་བཟློག་པའི་ ཕྱིར་གསུངས་ལ།རིགས་ཀྱི་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། །འཇིགས་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བསྐྱེད་ཅིག་།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་གོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་རང་གི་དོན་དང་ཕལ་ཆེར་གཞན་གྱི་དོན་དུ། དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་གྱི་ནི་གནས། །སྣ་ཚོགས་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་དགུག་པ་དང་། གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་རུང་། །ཞེས་པ་ནི་བརྡ་མཚོན་པ་དང་། མི་ཡི་བུ་མོ་མཐུ་ཆེན་གྱིས། །ཞེས་པ་ནི་ཡོན ཏན་གྱིས་དགུག་པ་དང་།ལྷ་རྫས་བཙུན་མོ་དགུག་པའོ། །ནུས་པ་གལ་ཏེ་མེད་འགྱུར་རམ། །འདོད་པས་གནོད་པ་ཉིད་འགྱུར་ན། །དེས་ནི་མི་ཡི་བུ་མོ་བསྟེན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱས་ལ། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་ནི། ནོར་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ ཏོ།།གཞན་ཡང་། ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས་ནི། །ཕྱིས་ནི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བརྩམ། །སྐལ་ལྡན་སྐལ་མིན་སྤྱད་ནས་ནི། །དེ་ཡི་སྦྱིན་པ་གཏང་མི་བྱ། །ཞེས་པས། ཅུང་ཟད་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནས་ནི། རོལ་ཞིང་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་ཡང་བཟའ་བཏུང་ཐོབ་ པ་དང་།བགྲོད་དང་བགྲོད་མིན་སྤང་བར་བྱ། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་མི་བྱ་སྟེ། །གྲོང་གི་ཆོས་ནི་སྤང་མི་བྱ། །བློ་ལྡན་སྔགས་ནི་བཟླ་མི་བྱ། །བསམ་གཏན་དམིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །གཉིད་ནི་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །དབང་པོ་དགག་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཤ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཟའ་བའོ། །རིགས་ལྔ་ལ་ ནི་མཉམ་པར་སྤྱོད།།ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མི་བཟའ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་འབྲེལ་ཏོ།

如是说道：
"如常啼菩萨行，
以不动之心，
于赐悉地上师，
承事众生怙主。"
又云：
"妙龄美貌女，
年届十二岁，
香花鬘庄严，
功德腰带玛玛吉，
具慧者加持，
于彼中欢喜。"
等等广说。明妃差别：
"最胜安慰及中等，
以及香水俱，
恒时依时分，
供养具种者。"
为遣除疑虑而说：
"生起种姓医想，
莫生怖畏想。"
何以故？善男子，此即：咒行是最胜行。如是说：咒行即是如来之行故。
复次，为自利及多数他利："清净功德处，种种功德圆满"等摄受力，及"于成就瑜伽亦可"者即表示手印，"大力人女"者即以功德摄受，摄受天物王妃。"若无力或欲成害，则应依止人女"等了知差别，所依之必要即与"财"相关。
复次："施身之后，
当正行正行，
与有缘无缘行已，
不应行其施。"
此与"稍得力已，游戏入聚落"相关。
复次："得饮食，
应断可行不可行，
不作沐浴净，
不应舍聚落法，
智者不诵咒，
不作禅定缘，
不应断睡眠，
不应遮诸根，
一切肉可食，
平等行五部。"
等等与"以无二智心，无少许不可食"相关。

 །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་བྱེ་བྲག་ནི་གང་ཟག་གི་རིམ་པས་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དང་རང་བཞིན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ་ སྟེ།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་དམ་པར་དགའ་བ་སྟེ། །རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི། མཆོག་སྦྱིན་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྙིང་བོ་ནི་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེས་གང་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་གྲགས་བདག་དཔལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བཅོམ་ལྡན་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའོ།།དེའི་ཡང་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པ་ནི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའི་གནས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་འོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྒྲ་སྟེ་ཞེས་པས་མ་རྟོགས་པ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མཐར་བྱེད་ པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནས་གཉུག་མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ད་ནི་ཐ་མར་དགེ་བ་སྟོན་ཏེ། སེལ་བ་པོ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་སོ། །གཙུག་ཕུད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །གདོང་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །གཙུག་ཕུད་ལྔ་ དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ།།ངེས་པར་དུ་དགེ་བ་བསྟན་ཏེ། ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཡོན་ལྔ་པའོ། །མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་དབང་པོའོ། །ཐོད་ཅེས་པ་ནི་རྒྱན་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ། །མགོ་ཟླུམ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་གཉིས་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ གི་རྟགས་ཏེ།ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །འདིར་ནི་མཚན་མའི་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཀའ་ཐུབ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ཚངས་པ་མྱ་ངན་འདས་སངས་རྒྱས། །འཇུག་ པས་ཁྱབ་འཇུག་ཏུ་ནི་བརྗོད།།རྟག་པར་དགེ་བ་བཞི་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས་པ་ཀུན། །དམ་པའི་བདེ་བདེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནས་སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་གོ། །དང་ པོར་དགེ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།གཙང་གནས་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །གནས་པ་དམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བཙུན་མོའི་བྷ་གའོ། །གཽ་ཏ་མ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བ་བྲམ་ཟེའོ། །ཚངས་པ་ནི་གཟུང་བས་སྟོང་བ་སྟེ། དགའ་བའོ།

如是行之差别，依补特伽罗次第为渐次、顿时及自然。极喜等四者，当解释为第四义。极喜即胜喜，离遮诠表诠。
彼之开示者名为最胜施主，其精要即是实义佛。所教示对象即名称主尊吉祥菩萨。薄伽梵即如来。彼之殊胜皈依即金刚持上师。何以故？因无他处能生悉地故堪为皈依。
其如何成就，即以"世间声"除未解、邪解及疑惑之义。此后为示本性故称"最胜"。今示末后善，能除者即大手印。顶髻等差别即具五智。五面即种性如来。具五髻者即为利他而示彼性。
决定示善，五髻者即五欲。花即诸根。颅即庄严，为大乐。圆顶与大苦行二者为梵行最胜苦行之相，以共乘差别而异。
此中由礼敬等相依，令三昧相续不断故，名为苦行圆满即梵行。如是说："梵涅槃佛陀，入故称遍入，常善第四者，一切自性住，皆为胜乐性。"故。
不断烦恼等为大苦行，即从大手印而成最胜狂行。
初当示善，清净住即身语意金刚。胜住处即妃子之bhaga（天城体：भग，罗马音：bhaga，意为"女阴"）。乔达摩即薄伽梵。无烦恼即婆罗门。梵天即离所取，为喜。

 །གཉིས་པ་ནི་འཛིན་ པས་སྟོང་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ།།ཤེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྙེད་པའོ། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་སྙིང་པོ་ལེན་པས་ན་ཐོབ་པའོ། །གྲོལ་བ་ནི་བཞི་པའོ། །ཐར་པ་ནི་བཞི་པའི་མན་ངག་གོ། །རྣལ་གྲོལ་ ལུས་ནི་བཞི་པའི་དབང་ངོ་།།མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་བ་གཉིས་ནི་ནང་དང་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་གཞག་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་གྲགས་ཆེན་དང་སྙིང་པོ་དོན་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །བདེ་སྡུག་སེལ་བ་ནི་འཁོར་བ་ གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའོ།།ཆགས་བྲལ་ལུས་ལས་འདས་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞི་བའི་ས་ལས་འདས་པའོ། །ཐུབ་པ་མེད་པ་ནི་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །དཔེ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའོ། །མི་མངོན་པ་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ ཤེས་པས་སོ།།མི་སྣང་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལ་མི་སྣང་བའོ། །གསལ་བྱེད་མིན་ནི་ལུས་ཀྱིས་གསལ་བར་མི་ནུས་པའོ། །ཕྲ་བ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །ཟག་མེད་ནི་མངོན་དུ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའོ། །ས་བོན་ཞེས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་སད་པ་ནི་མ་ རིག་པའི་གཉིད་སད་པའོ།།སད་པའི་བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བའོ། །ཀུན་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཀུན་རིག་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཞེས་པ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ་བའོ། །ལས་བྱེད་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་སྣང་བའོ། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་ནི་ སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བའོ།།དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་པ་ནི། ལོག་རྟོག་ཅན་ཁ་ཅིག་དང་པོའི་འདྲེན་པར་གྱུར་པ་ཐབས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཟེར་བའི་ལོག་རྟོགས་བཟློག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་། འཇའ་ཚོན་དང་། ན་བུན་དང་། ཁུག་རྣ་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འབྱུང་གི་། ནམ་མཁའ་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལས་སྐྱེ་རྟོགས་ཤིག་།གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེ་ན། ད་ལྟའི་རི་རབ་གླིང་དང་བཅས་པ་འདི་དག་གིས་གོ་ཕྱེ་སྟེ་གང་གིས་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་བསྐྱེད། གལ་ཏེ་བསྐྱེད་ན་ནམ་མཁའ་སྣང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་ན་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་དུ་ཡིན།གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཅིག་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ།

第二即离能取，为极喜。智即大乐，为所得。涅槃即离垢俱生。梵天即离舍，由取精要故为获得。解脱即第四。解脱即第四之口诀。身心解脱即第四灌顶。
三相已说讫。当唯示自性，二寂即内及内正安住。三涅槃即大名称、精要义及金刚持。除苦乐即离二轮回过患。
"离欲身之超越者"即超声闻寂地。无能忍即具四无畏。无比即具十八佛不共法。不显即以无畏智。不现即不现于心境。非明显即身不能明显。微细即难证悟。无漏即离现行因。种子即离无明习气。极醒即无明睡醒。醒我即自性解脱。
遍知即一切法。遍觉即一切义。"识超法性"即离寻伺。作业即现于所化机心。无始终即离生灭。
"无因初佛"者，为遮某些邪见者所说"最初导师依何方便而成佛"之邪解。譬如虚空中生云、彩虹、雾、霾及四大种，当思虚空从何因缘而生？若谓从虚空生，今此须弥及诸洲等，谁开其隙而随之生起？若有生起，即示虚空为所显。若相不同，则此一切法之相为何？若相为一，则无差别。

 །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོར་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ལས་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པར་སྣང་མོད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་བསྐྱེད་རྟོགས་ཤིག་།གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་བརྟགས་པ་དང་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དག་ཡིན། མཚན་ཉིད་གཅིག་ནི་འགལ་བ་གང་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། མངོན་དུ གྱུར་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ།།དེའི་ཕྱིར། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བློ་དངོས་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའོ། །དོན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས།།ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དོན་གཉིས་སུ་སྟོན་པ་ན་སྨྲ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་གིས་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བའོ། ། སྨྲ་བའི་རྐྱེན་ནི་དབང་པོ་དང་སྦྱར་བས་སྟོན་པའོ། །སྨྲ་བའི་དམ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པུར་སྟོན་པའོ། །མཆོག་གི་གནས་ནི་མཆོག་གི་དངོས་པོ་གྲུབ་པའི་གསུང་འབྱུང་བའི་གནས་སོ། །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ནི་ཉམ་མིང་བས་སོ། །སྨྲ་བའི་རྒྱལ་ནི་ཚུགས པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཕྱོགས་སུ་བལྟ་བའི་རིགས་ཀྱིས་སོ།།ད་ནི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པས་ཀུན་དུ་བལྟ་བའོ། །མཆོག་ཏུ་བལྟ་བ་ནི་དོན་དང་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྣང་བ་ནི་ཕུང་པོའོ། ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་ནི་ཉམས་མྱོང་དུའོ། །འོད་བཟང་དུ་ནི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུའོ། འབར་བ་ནི་རང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དཔལ་བེའུ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ལག་ན་འོད་འབར་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལག་པའི་འོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྣང་བ་པོ ནི་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བའོ།།སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་ནི་མི་ཤེས་པས་ན་ནད་རབ་ཏུ་འཇོམས་པའོ། །གཙོ་བོ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྨན་གྱིས་གསོ་བར་མཛད་པའོ། །ཟུག་རྔུ་ནི་དུག་གསུམ་སྟེ་སེང་ལྡེང་གི་ཚེར་མ་ལྟ་བུའོ། །འབྱིན་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ གསུམ་གྱིས་སོ།།བླ་ན་མེད་པ་ནི་ཕྱིས་མི་འབྱུང་བས་སོ།

如是，最初从自性法中显现种种功用，虽显从因缘所生，当思自性法从何因缘而生？若是差别，则一切所观察之自性为何？一相则于何有相违？实无相违。是故从自性中任运成就，现前即与大乐一味。
因此，"无因初佛"即示不住于因。令心境一味相连即一智慧眼，于彼无垢。"义非不生，具智慧身如来"即是此义。
当示不住性：语自在即世尊。以证悟未证悟差别而示二义时称大语者。语殊胜者即无碍。语缘即随根机而示。胜语即示一切唯是心之自性。胜处即成就胜事语言之处。语狮子即无畏故。语王即无住，以观察方分之理。
今当说明性：普观即以获得智慧而普观。胜观即由证知义法各别故。威光即智慧。光明即蕴。妙观即为体验。妙光即于摄取精要之坛城。炽燃即自知。吉祥相即遍及一切众生之智慧。手持炽光即世界手光等。能明即一切真实智慧之光明。
大医胜即以不知故极破病。主即以无倒药而作医治。刺即三毒，如萨罗树刺。拔除即以三根等。无上即后不复生故。

 །སྨན་རྣམས་མ་ལུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །ལྗོན་པའི་ཤིང་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའོ། །འདིར་ནི་རྗེ་བཙུན་པས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེས་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། ནང་དོ་ཅོག་གི་དགྲ་ཆེ་ བ།།ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིའོ། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྣང་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་དུ་སྣང་བ་སྟེ་ཐབས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་དྲི་མེད་འོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་སྟེ་ཤེས་རབ་པོ། །དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་ གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ།ཁོ་བོའི་བླ་མ་རི་ཁྲོད་དགོན་པའི་གཞུང་ལུགས་སོ། །དེ་ཉིད་བཀླག་པའི་མན་ངག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ། རིགས་ཀྱི་ལྷ་དང་མཐུན་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། དབང་བསྐུར་ བ་དང་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རང་རང་གི་ང་རྒྱལ་དུ་ཞུགས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བྱས་ནས་གཉིས་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ་སོ་རིགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་གདོན་པ་དང་།རིགས་བསྡུས་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བསྟན་པའོ། །ཡང་མཆོད་ པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཕྱག་བརྒྱ་བཀྲོལ་བའོ།།དེའི་མན་ངག་ནི་རང་གི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་གནས་ཏེ། དབྱངས་ཡིག་དང་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །མཆོད་སྦྱིན་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མན་ངག་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི། རྟགས་དང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྲིད་པ་གསུམ་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་མཆོག་གོ། །དཔལ་ལྡན་རྒྱུ་སྐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་མི་འཆར་བ་མེད་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པའི་སྲིད་པའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་བཅུ་ཞེས པ་ནི་གནས་སོ།།ནམ་མཁའ་ནི་དུས་སོ། །མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱ་དེ་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས་པ་ནི་སྐལ་བ་དང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྙིང་བོ་དང་སྦུན་པ་ལ་སོགས་པར་རོ། །འགྲོ་ན་གདུགས་གཅིག་ཡངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི། བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ པ་ཞིག་རང་ལ་ཡོད་པའི་དེ་ཉིད་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དང་།ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའོ། །དེས་སྣང་བ་མེད་པ་དང་བརྟགས་པར་རང་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། དེའི་སྙིང་པོ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་ནོ།

诸药无余即八万四千法蕴。树王即文殊智慧菩萨。此处应由尊者所持。
若问由此何成？所说"一切内在大敌"即彼等烦恼。"金刚日大光明"即心于智慧中央显现，是为方便。"金刚月无垢光"即彼清净本性显现，是为智慧。此二无别即生圆二次第双运，此为我师山居寺之宗规。
当示彼诵读口诀：当自入涅槃城时，为契本尊故所说：以灌顶及成就差别，入各自慢念，如实加持后，二次第或修行住位之瑜伽师，为各部所说诵读及示摄部所说。复以供养等令欢喜后解百拜。
其口诀即以自相应而住于方便智慧。如说："从元音初性中，作供施相应"，此即口诀，为生起法。"三界最胜拘"即以相及义差别而为三有及身语意三者之胜。"具德星宿轮"即无不显现及非彼之有。于何处？"十方"即处所。"虚空"即时间。"究竟"即于尔许广大中善立法幢，以根机差别而为精华糠秕等。"行处一大伞"即欲得无上者，知自具彼性及如实证悟。由此于无相及分别中自解脱即断除，其精要具慈悲坛城。

 །དེའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དཔལ་ལྡན་པདྨ་གར་གྱི་བདག་སྟེ། ནང་རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་གར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཁྱབ་བདག་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་ཁྱབ་པས་ན་གདུགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གཟི་བརྗིད་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་གྲགས་ ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་མེད་སྟོན་པར་ནུས་པའི་མཐུའི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་སྐྱེས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རྐུན་མོ་ཞིག་ཆང་གིས་རབ་ཏུ་མྱོས་ན། བདག་གིས་ཆེ་གེ་མོའི་ནོར་བརྐུས་སོ་ཞེས་སྔོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་རྒྱུད་ཆང་གིས་བཟི་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར།།དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐོང་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་རང་རྒྱུད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བསྟན་པ་གཅིག་།ཅེས་བྱའོ། །བསྒྲུབ་ པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐ་དད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་དང་། གློ་བུར་བ་དང་། བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་དང་། ཕྱོགས་ན་གནས་པ་དང་། འདུས་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ དང་།བློ་ཡིས་མ་བརྟགས་པ་དང་། དུས་དང་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའི་གཅིག་པའོ། །འགལ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་ཆོས་ཐ་དད་ཀྱང་། བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་དུ་མར་རིགས་པ་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། ། དབང་བསྐུར་དཔལ་ནི་རིན་ཆེན་སེམས་མའོ། །རིན་ཆེན་ཀུན་བདག་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དབང་ཕྱུག་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའོ། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །ཀུན་གྱི་བདག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སེམས་མའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །ཀུན་གྱི རྗེ་ཞེས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་སེམས་མའོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཐུགས་ཆེ་བ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའོ།

其瑜伽即：具德莲花舞自在，以内缘起定及般若波罗蜜自性，见一切如舞姿。彼二者皆为大遍主珍宝所遍，故为伞。
"诸佛大威光"即于一切显现音声能示无生之力之自性，何以故？以具无生精要故。譬如盗女极醉时，自言"我偷某人财"而自白，何以故？以自心为酒醉故。
是故见佛等义后，所行之法即彼即一切佛大瑜伽，当修彼性。以佛无自相续故为一意，称为"诸佛一教法"。
非不能成就，差别是众生之因，于彼有无明、暂时、意识分别、住于方所、有为。彼等即佛：自性光明、本来任运、非意所分别、不住时边、无为一性。非成相违，虽返体不同，如瓶之一体性。
今示多种理趣：金刚宝即宝生，灌顶吉祥即宝佛母，一切宝主即不动佛，自在即金刚佛母，世间自在即无量光，一切主即法佛母，金刚持即不空成就，一切主即业佛母，一切佛即毗卢遮那，大心即金刚界自在母。

 །འདྲེས་ཤིང་གཅིག་པ་ནི། རིགས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བརྗོད། མདོར་བསྡུས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན། ། ཕྱིས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འདུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནར་བསྟོད་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ། །སྔགས་དང་ལྷར་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས གསུངས་པས་ན།དོན་དང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརླག་པར་བྱའོ། །ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྟེ། དེའི་དགོངས་པ་ཡང་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རིག་ པ་དང་།བསམ་པ་དང་དབང་པོ་དང་། མོས་པ་མཁྱེན་པས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད་དུ་འཕྲོས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་ཀ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འཐད་དེ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པས་གཅིག་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ། འདིར་ནི་པདྨའི་ནམ་མཁར་ཟེའུ་འབྲུ་གང་། །རྡོ་རྗེ་ སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་གནས་དག་ཏུ།།སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་ནང་དུ་ཆུད་པ་ལ། །ཡེ་ཤེས་གང་སྐྱེས་དེ་ནི་བརྗོད་མེད་གཟུགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་མན་ངག་གིས་སངས་རྒྱས་པའོ། །དམན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཚོད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ དེ་ཉིད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་འཛིན་པར་མཛད་པ་སྟེ།དེ་ཡང་། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །སྔགས་ཀྱིས་བསད་པའི་དུག་བཞིན་དུ། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།དྲང་བའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་པར་མཛད་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འཆང་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་གོ། ། ཆེ་བ་སངས་རྒྱས་རིག་སྔགས་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་རིག་པ་དང་། དོན་མ་སྐྱེས་པར་རིག་པ་དང་། སྔགས་ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་རིག་པ་དང་། བཟོད་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་རིག་པ་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཆེ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྲིན་ལས་ནི་རིག་སྔགས་ལ་སོགས པའོ།།དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ཞེས་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ།

混合一体者，种性说有六种，略说则为五种，身语意之分。后成三种。如是所说，身语意金刚集，亦即唯赞文殊智慧勇识。
以圆满次第之法，于无戏论自性中，真实安住咒与尊。如是所说，当灭除义与义之差别。
"离欲等大欲"者，波罗蜜多与密续之宗义即有法与法性之道，其密意亦即文殊智慧勇识了知众生之智慧、意乐、根器及信解，放射种种色光明而说法。
二者皆契大乘，"金刚跏趺圆满佛"者，一为二谛，此中如说："莲空中具蕊，金刚跏趺坐处中，心宝纳于内，所生智慧即无言相。"依此教授而成佛。
非为下劣，以佛大悲力，随顺众生根器，以贪等彼性，以殊胜方便成为菩提分之门而摄受众生。如说："具足大方便，烦恼成菩提分，如咒所杀毒，轮回即寂静性。"
非是权义，如说："具德佛莲生。"是故持一切智智藏。王即善逝，持种种幻化即甚深缘起教授。
"大佛明咒王"者，了知有分之法、了知无生之义、了知咒法性为道、了知忍为法性之时即为大，是为佛性。其事业即明咒等。非唯如此，"金刚利"者即无作意。

 །རལ་གྲི་ཆེ་ཞེས་པས་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡི་གེ་ནི་ལྔ་སྟེ། སྐྱེ་མེད་བདེ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནི་མཆོག་སྟེ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་བཅོས་པར་སྟོན་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས། གང་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གནས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འཇོམས་པ་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་ཅེས་བྱའོ། །མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ལྡང་འཇུག་མེད་པའོ། ། དེ་ཡང་། གཟུགས་ལ་རྣམ་གསུམ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མཆོད་པ་བྱེད་པས་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཟབ་མོ་ནི་ཐུགས་སོ། །ཛི་ན་ཛིཀ་ནི་སྐུ་སྟེ། དེ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །བློ་གྲོས་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དོན་བཞིན་རིག་པ་ནི་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བརྩོན་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བར་རྫོགས་པར་མཛད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་མཆོག་འདིར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།རྡོ་རྗེ་གདན་ནི་མ་ལུས་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་གསེར་དང་གསེར་བཞིན་ནམ། རྒྱ་མཚོར་ཆུ་བོ་འབབ་པ་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་རྣམས་སོ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་བློ་གྲོས་བཟང་པོ་ནི་འཇམ་དཔལ་དང་། སའི་སྙིང་པོ་དང་འགྲོ་བ་འཛིན་ནི་སྤྱན་རས་གཟིགས་ དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཐབས་དུ་མ་སྤྲུལ་པའོ། །མཚན་མ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་། སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་གསང་བ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ནས་དང་འགྲོ་བའི་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། བརྟེན་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོས་ མཚོན་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཞེས་པ་ནི། རིགས་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །སྙིང་པོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བས། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་སྟོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་འཁོར་ལོར་སྣང་བའོ།།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བའོ། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཏེ་ཞེས་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་དོན་ཞེས་པ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པའོ།

"大剑"者即与彼相似之智慧。字有五，"无生乐之心要者即为胜"，此亦示其修治。清净即大悲誓句。
又如说："方便智慧双运者，即说名为瑜伽。"故于何处安住双运即是大乘，由此摧毁五取蕴称为断苦。大兵器即道谛，无起入。
又如："应知色有三种，由作供养故应供养"等。金刚即法，甚深金刚即意，胜者主即身，此三不可分即金刚。智慧即般若，如实了知即如实性。波罗蜜多已说讫。
"大精进"者即于幻网中圆满大精进。何以故？因事续等一切续之王非文殊智慧勇识自身，为彼而说此胜说故。
"金刚座具一切"者，应知如金与金，或如江河入海。智慧身即诸智慧身。普贤与妙慧即文殊，地藏与持众生即观自在等，其清净即现多方便。以无缘相、一切有及大悲心要性故为大秘密。复次以所依无量宫及能依天轮表示。
"一切佛"者，即各部曼荼罗轮。"大心要"者即金刚菩提心。由彼普现故，示"持种种化轮"，即一切世间与出世间显现为天轮。
"诸法性中胜"者即空性。"持诸法自性"者即显现。"无生法"及"种种义"即示各自体性。

 །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ འཆང་བ།ཞེས་པས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབྱེར་མེད་བསྟན་པའོ། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་མཐའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དེ་ཉིད་འདིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དྲུག་དང་བྲལ་བའོ། །རབ་ཏུ་དང་བའི་ བདག་ཅེས་པ་ནི།ལམ་གྱི་ལུས་ཀྱི་རྙོག་པ་བརྒྱད་པའོ། །མངོན་སུམ་པ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་པ་འདིར་རིག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པའོ།། །།འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདོད་ པ་ནི་མཐུན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་འདོད་པའོ།།དོན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །གྲུབ་པ་ནི་མ་ཆགས་པའོ། །དམ་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སེར་སྣ་དག་པར་བྱས་པའོ། །ངན་སོང་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་བ། །ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མ་ ཆགས་པའི་དམྱལ་བ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ།།བྱིན་པས་ཡི་དྭགས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །རེ་བ་མེད་པས་བྱོལ་སོང་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་མཛད་པ་སྟེ།རིགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། མོས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ་གསང་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་། བསླབ་པ་གཉིས་དང་། བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པའོ། །ཉོན་ མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ།དེ་ཡང་། འདི་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལྷག་པའི་དབྱེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་གཏི་མུག་གོ། །དགྲའི་དྲེགས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་མེད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇོམས་པའོ།།དཔལ་ལྡན་བློ་དང་སྟེག་པར་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི། དཔལ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །བློ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ས་བོན་ནོ། །སྟེག་ནི་ལྷག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་རྣམས་རོ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་ མའི་བརྒྱུད་ཐབས་བསྟེན་པ་དང་།བསོད་ནམས་ལས་ནི་ཡང་དག་ཤེས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པོ་མི་སྡུག་གཟུགས་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ནི། རྟོག་པ་ལ་སེམས་བརྟན་པས་འཁོར་བ་བསྡིགས་པའི་བརྡའོ།

"持诸法自性"者，示共与不共无别。般若等即时际刹那。为使其成为此处瑜伽道故，"不动"即离六种三昧过失。"极清净我"者，即道身八种垢。"现前"者，即此处现前了知。如何则为智慧等。此等即赞叹妙观察智。
欲等于此当说：欲即随顺，即善显示之欲。义即所成就，即宝生。成就即无著。殊胜即以布施波罗蜜清净悭吝。
"清净一切恶趣"者，布施波罗蜜之无著能净地狱，布施能净饿鬼，无所求能净畜生。或者平等性智。是故称"怙主众生胜"，因缘于利他故。
如何则"度脱一切众生"者即事业，为种性行者、随眠行者、胜解行者及初业者宣说密咒、十波罗蜜多、二学处及四谛。
烦恼等广说，此复因说："此即自生薄伽梵，唯一殊胜分"故。无知即愚痴。敌慢即疑惑二谛无二。此复为明智所摧。
"具吉祥智与承担"者：吉祥即教法加持，智即佛性种子，承担即殊胜菩提心。彼等一味生起即具足，此复因说："依止上师传承方便，由福德正知"故。
"坚固持丑形"者，即心于分别坚固而威慑轮回之表征。

 །ལག་པ་བརྒྱད་པོ་ཀུན་བསྐྱོད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་ གསང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས།རྟགས་དང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་བསྐྱོད་པའོ། །གོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། རྟགས་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་བདེ་བས་ནོན་པ་དང་། དགའ་བ་བཞི་དོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་གནོན་པ་སྟེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོ་གཅིག་གིས་གདན་ལ་རེག་པར་བཞེངས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེས་དོན་ཀུན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྐང་མཐེབ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པ་དེ་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་ཡང་སྦྱང་རོ། །དོན་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་གཉིས་མེད་ནི་ གཉུག་མའོ།།ཆོས་ཀྱི་དོན་ནི་དཔེའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དམ་པའི་དོན་དེ་ཞེས་པ་ནི་མ་བཅོས་པ་སྟེ། འཁོར་བས་འཇིག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མཚོན་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་ མྱོང་བས་ན་ཅན་ཞེས་བྱའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་དང་ལྡན། །ཞེས་པས། ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་བླ་མ་མཉེས་པ་ལས་དེའི་བཀའ་ ལུང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རླུང་དབང་པོ་རྣམས་ལ་བཀུག་སྟེ།རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་དང་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྣལ་མའི་ཡིད་ཉིད་དུ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཕྱིས་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི། དངོས་དོན་མ་ལུས་རྣམས་ལ་དགའ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ ན་དེས་ན་སྔོན་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་དབང་པོ་དེ་ཡང་ཡིད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།མས་བོར་བའི་བེའུ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཚོལ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ཡིད་འཇུག་པ་དེར་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མ་ རྟོགས་པར་འདི་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།ཟུང་འཇུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་འདོད་ཆགས་བློ། །ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། །སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱའོ། །ལོག་ པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ནི་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ།བརྒྱུད་ཐབས་བསྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། ཟངས་ལས་ར་གན་དུ་གྱུར་ཏེ། གསེར་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ།

"八臂皆运动"者，以外内密之差别，标相与方便之差别，及一切种种境皆安乐运动。以步力起舞亦复如是：标相中四大为乐所压，四喜以义俱生所压，即世尊足大拇指一触座而起之义。为成就一切义故说足拇指等，于彼生中亦当修习。
"一义"等即关联，其中二义无二即本性。法义即喻。由此成何？"彼胜义"者即无造作，示现不为轮回所坏。
体验即由唯识显现种种色等境相，以无二所经验故称"具"。识蕴皆随顺俱生，如说："具种种识相续"，即一切皆具胜义菩提心。
是故由悦师长，依其教敕摄诸根风，恒时安住于出入息作用之正常心性中，如是宣说。
后不生执著即"乐诸无余实义"，因体验故。是故先前所舍诸根亦不离心，如同被母舍弃之幼兽寻觅，此中诸根亦随心转，心入何处彼即趣入。因说"未悟此等非无极作"故。
不成双运非有，即"空性喜欲贪智"。非成有者，即"断除有贪"。为除邪解故，有贪即有贪，由依止传承方便而成相似，如铜成白铜非金。

 །སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པ་སྟེ་གསེར་རྙེད་པའི་དུས་ན་སྔར་གྱི་འདྲ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་ པའོ།།བདེ་བ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དགའ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཆེན་པོ་པས་དོགས་པ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བ་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ནག་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་རྗེས་སྤྲིན་དཀར་ཡང་དག་པའི་དཀར་བ་བཞིན་དུ་ དཀར་བའི་བདེ་བ་སྟོང་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་མི་གནས་ཀྱང་བདེ་བར་འཐད་དེ།།འོད་བཟངས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད། །ཅེས་པས་ཟླ་བ་དང་འོད་བཞིན་དག་པ་དང་བདེ་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་འཆར་རོ། །ཕྱིའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་དག་པའི་འཆར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དུས་ན་ཉི་མ་ འཆར་ཀ་དང་ཤར་བའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཛེས་སོ།།དེས་ཐ་དད་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་པར་བྱེད་པ་གཅིག་གིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རང་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་།།འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕོག་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་བཞིན་དུ། འགྲོ་བ་རྣམས་སྙིང་པོ་མེད་པར་སྣང་ ངོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།སེན་མོ་འོད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་གྲགས་པའི་མཚན་དཔེ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་བདེ་བ་ལ་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་བསྟན་ པའི་ཕྱིར།།ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འོད་ཆགས་དཔལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནོར་བུ་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །ཆེན་པོ་ནི་པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུའོ། །ཆགས་པ་ནི་ཐིག་ལེ་སྟེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དཔལ་ནི་དེས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ནི་ཤིགས་པ་མེད་པའི་ ཧཾ་ངོ་།།སྤྲུལ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །རྒྱུད་ནི་དགའ་བ་བཞིའོ། །མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དད་ལྡན་ཞེས་པས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་བརྒྱ་ཀུན་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ དུས་ནི་ས་གཡོས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་འབྱུང་བར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ།

断除即断除，如获得黄金时，先前相似者已无用处。
非离乐性，三有自性即是喜，于此大者无疑即俱生。譬如天空中黑云黄云等消散后，白云纯白一般，虽净乐空性细微亦不住，然应为乐。如说："妙光秋月光"，月与光如净与乐无别而现。
非外遣除疑惑之净相，内缘起时如日初升与正升之轮般庄严。彼非成差别，以一能诠而诠故。后非成自续，此即方便智慧所生大乐性故。
舍弃一切分别蕴已，趣近无上受用，此等众生当成大乐相，如日光聚所照月轮之形，众生显现无实，如是宣说。
指甲光等应配合外内，如前所说及将说一切，皆配合于显相好，及彼即清净乐。如是为示现乐之体验处故，说："大宝光明德"。宝即珍宝，大即莲蕊，贪即明点具乐，德即由此成他利。
为示如何成就故：佛即无坏之吽，化身即菩提心，续即四喜。非由相违相而不能表示，如"具信"如前。
"震动百世界"者，以内外差别，佛陀神通与智慧显现时，如说地震等相出现。

།རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་སྟོབས་ཆེན་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཞིན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་ལས། དོན་གྱི་སྟོབས་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཆེན་པོ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི། སྔར་ གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དབང་པོ་དམན་པོས་མཚན་མའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་དང་།དེ་ལས་གཞན་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དྲན་པ་འཆང་བ་བོ། དྲན་པ་བཞི་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་དང་། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དུས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་སྣང་བར་དྲན་པའོ།།སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྡུག་བསྔལ་དུ་དྲན་པའོ། །ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་པར་དྲན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་ཞེས་པ་ནི་སྔར་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སེང་གེ་རྣམ་པར་རྩེ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་མཛོད་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་དང་། ཀུན་དུ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་སྔར་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བདུན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདུན་གྱིས་ལུས་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །མེ་ཏོག་སྤོས་ནི་དངོས་དང མ་བཅོས་ཤིང་རང་སྣང་བའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཚོ། །ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡོན་ཏན་མཚོ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་གནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་རིག་པ། །ཞེས་པ་ནི། སྔར་གྱི་ བྱེ་བྲག་གིས་དེ་ཉིད་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་གང་གིས་བདག་དང་།སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཤེད་བུ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། རྟག་པ་དང་། ཆད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་དང་། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དང་། སྲིད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དང་། སྲིད་པ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པས་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་པ་ནི ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ།

"具大神足力"者，如前所示现世俗神变，将获得五种大力。
"持彼大正念"者，如前差别，劣根者作为相瑜伽，其余者持大乐正念。
"四种正念"者，如前差别：受念住与时智正念，法念住与时智显现正念，心念住与时智苦正念，身念住与时智真实正念。
"三昧王"者，如前差别：狮子游戏、虚空藏、无垢、普照三昧，及与果相应之双运等八支。
菩提支如前差别：以七种及七识身而成常性。
花香即实相与无造自现。
"如来功德海"者，如前差别：四圣谛等一切及功德海所依即菩提心。
"了知八正道"者，如前差别：以彼真实及出世见解，不生起我、众生、命、养育、士夫、补特伽罗、意生、意所生、作者、受者、见者等见；不生起常见、断见、生见、灭见、善见、不善见；不生起有见、离有见、轮回涅槃见，此即正见。

།ཀུན་དུ་རྟོག་པ་གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་གང་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་ མཐུན་པར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ།།ངག་གང་གིས་བདག་དང་གཞན་གདུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བསྣུན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བཞད་གད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། རིགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པ་འདི་ ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་གོ།།ལས་གང་ལས་ཀྱང་གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གནག་པའི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། ལས་གང་ལས་ཀྱང་དཀར་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དཀར་བ་དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་། ལས་གང་ལས་དཀར་བ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནག་པ་དེ་མངོན་ པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་།ལས་གང་ལས་གནག་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་ན་ནག་པོ་ཟད་དེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་འཕེལ་བར་བྱེད་ཅིང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་དམ་པའི་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའོ། །གང་ལ་ཡང་འཕགས་པའི་རིགས་པ་ཅན་ གྱི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ལ་གནས་ཤིང་།ཚུལ་འཆོས་དང་ཁ་གསག་ལ་སོགས་པས་འཚོ་བ་སྤངས་ཏེ་རང་གི་སྤྱོད་པའི་ངང་ཚུལ་རིག་པ་དང་ལྡན་པས་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལས་རྙེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་མ་གུས་ཤིང་། ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པ་དང་། འཕགས་པས་རྗེས་སུ་ གནང་བའི་འཚོ་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའོ།།རྩོལ་བ་གང་གིས་བསགས་པ་རྗེས་སུ་གནང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པར་ཞུགས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདོད་པ་བསྟེན་ ཅིང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ།།གང་དུ་ཉེ་བར་གནས་ན་སྐུ་མི་གཡོ་ཞིང་འཁྱོགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འཁོར་བའི་སྐྱོན་རྣམས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ དྲན་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པར་མཛད་ཅིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྟན་པོར་གནོན་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཞེས་དགོངས་སོ།

以下是完整的中文直译：
凡是不生起与贪欲、嗔恨、愚痴等烦恼相应的分别，而生起与戒、定、慧、解脱、解脱知见蕴相应的分别，此即正思维。
言语不令自他苦恼、不生烦恼、不造伤害、不作戏谑，而以离不当理趣引导至正语，此即正语。
不造作任何黑业而感黑报，造作白业而感白报，不造作白业而感黑报之业，若有黑业而感白报则令黑业尽除，增长白分，造作并随行殊胜之业，此即正业。
稍住于圣者种性之功德，断除伪装、谄媚等活命，具足了知自行威仪，即使从他人获得些许利养亦不轻慢，无有过失，随顺圣者所许之活命，此即正命。
精进不显示所积聚随许之贪欲、嗔恨、愚痴等，而趣入正确圣道谛，依止并随行涅槃之欲求，此即正精进。
若安住其中则身不动摇亦不倾斜，忆念轮回过患、涅槃及道之功德，并于道之究竟正加行持，此即正念。
安住于彼三昧而令一切众生解脱，坚固趣入涅槃，此即正定。

 །དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་རིག་པ། །ཞེས་ བྱ་སྟེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ལམ་མོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཤས་ཆེར་ཆགས། །ཞེས་པ་ནི་སྔར་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་མཐུན་པ་དང་། དོན་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དེ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་དབང་ལ་ སོགས་པ་གསུམ་སྟོན་པའོ།།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆགས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་མི་སྣང་བའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་འཇུག་།ཅེས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་ཅིང་། དེ་གསལ་བར་མཛད་པ་པོར་ཡང་འགྱུར་ བའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་མྱུར་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དབང་དོན་ཤེས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དོན་མཛད་པ་དང་། མྱུར་བ་དང་། སྣང་བ་དང་། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་མྱོང་བའོ། ། ལོག་རྟོགས་བཟློག་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་དབང་པོ་ལ་མི་བཟད་པའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཡིད་རྣམ་པར་དག་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ལ་འཕྲོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས ཞེས་པ་ནི།ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་བསྟན་པ་སྟེ། རིགས་ལྔ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། རྣམ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ནི་གཉི་ག་ལའོ། །ངེས་འབྱུང་ཀུན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་སྟེ། མཐའ་ལ་གནས་པ་ནི་ས་གཉིས་སོ། །གཞན་སྤངས་པ་ མ་ཡིན་ཏེ།ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་མཁས། །ཞེས་པས་སོ། །ངེས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་གནས། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་པ་དང་། གནས་ཞེས་པས་ལྡན་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་སྟོན་པ། །ཞེས་པ་དེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡན་ལག་ལ་ སོགས་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲིད་རྩ་བཏོན་པ་ནི་དུས་ཀྱི་གསུམ་པས་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་གྱི་གསུམ་པ་རྟེན་མེད་པ་ལས་ཐོས་པས་ས་བོན་གྱི་བག་ཆགས་དང་། མངོན་དུ་རྒྱུ་རྩ་བ་ནས་བཏོན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
将彼一性之智慧，即是了知真实佛道，此即俱生法界之道。
"于诸众生极为贪著"，即如前所说之差别：布施、爱语、利行、同事。
第二是宣说不共之悲心，及生起彼之灌顶等三者。
"如虚空无有执著"，即无缘大悲及众生境不现。
"入诸众生心意中"，即示为具智慧心要，亦成为令彼明显者。
"如诸众生心意速"，即如前所说及速证菩提。
其因即是"知诸众生根性义"，故此即是作利益、迅速、显现，及了知心俱生之体验。
为遣除邪解，故说"夺诸众生意"，即于所化根机成为不可思议之色相，及意清净后成为俱生，称为夺取，如点金之药。
"了知五蕴真实义"，即如何示现教法，了知为五部及无漏五蕴，于真如中无二。
故"持清净五蕴"，即指二者。
一切出离即三乘，住于边际即二地。非舍弃其他，因说"善巧一切出离"故。
"住一切出离道"，即于三乘之道次第修习，言住即具足，如次第受生。
"示现一切出离"，此已说讫。
当说支分等圆满，十二支即无明等。
拔除有根，即得三时加持，由无依道之三闻法而拔除种子习气及现行之根本。

 །ཕྱིས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ བ་ནི།།དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང་། །ཞེས་པས། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོ་དག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། དབུས་ན་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་མཆིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་མ་མཆིས་པས་ལྟ་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་པས་སོ། །སྲིད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བདེ་བར་སད་པ་དང་། འགོག་པ་རང་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང་། །ཞེས་པས་བརྒྱད་ལ ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་།མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དུ་བྱས་པའོ། །མན་ངག་གི་དྲིན་ཡིན་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན། །ཞེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་བཞིའི་ཚུལ་གསུམ་དགའ་བ་བཞིར་རབ་ཏུ་ལྡན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག་།ཅེས་པ་ནི། འདི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་རིག་པར་འགྱུར་བའམ། དགའ་བ་ཉིད་བྱེ་བྲག་གི་དོན་གྱིས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའམ། དགའ་བ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་འགྱུར་དུ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཛིན་པའི་བདག་།བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །རྣམ པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ།།ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས། ཇི་ལྟར་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ལྔ་དང་། སངས་རྒྱས་ལྔ་དང་། སྐུ་ལྔ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། འབྱུང་བ་ལྔ་དང་། འདོད་ཡོན་ལྔ་དང་། དུག་ ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་གྱུར་པ་ལ་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་ས་དང་བཅས་པ་དང་། ས་ཕྱོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སྟེ། མཆོག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་རང་གི་དོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་ གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།སྐད་ཅིག་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
后不再如是转变，即"持十二种清净"，谓十二处自性清净。其中所谓眼是空性，如说"中间如何有识"等。如是则由无色故无有见。
非为轮回之因，以具四谛之相故：了知苦因为智慧，觉知集为安乐，灭为自生，道果本自具足。
非与声闻相同，以"持证八种智"，故为八智遍及尽智、无生智，成为彼性。
因为是教授恩德故示现，即"具足十二真实义"，谓圆满具足四谛三相之四喜。
"了知十六种"，即从具此手印而了知，或喜本身以差别义成十六，或说喜本身成十六倍。如说："持智慧萨埵我，十六分亦不能及"之义故。
"二十相证菩提"，即如前差别，如"地金月火"等，与彼性清净五部、五佛、五身、五智无二，即五蕴、五大、五欲、五毒自性寂灭，当知此即具地及趣地。
故由清净了知诸佛智慧，所说"最胜"是自利，佛及法等是利他。
今当说刹那等利他：刹那离诸相，一切是一切自性，现证是无疑。

 །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། རང་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཀྱི་ཞེས་བྱ། དེ་སྐད་ ཅིག་གི་དུས་དམིགས་པ་ན།དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་བརྗོད། །མཆོག་དགའ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་རྣམ་པ་མེད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་དགའ་བ་མཚན་ཉིད་བྲལ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དོན་ཀུན་རིག་ཅེས་པ་ནི། གཞན་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པའོ། །འགྲོ་བ་ལ་གདོད་མ་ ནས་བསྟན་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་གྱིས། །འགྲོ་བ་འདོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་གྱིས་དོན་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གོང་མ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ལ། དེས་གོ་རིམས་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།ཐེག་པ་བཞི་པོ་ཡོད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་མི་གནས་པར་སྟོན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལྔའོ། །ཁམས་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དག་པའི་ བདག་ཅེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ལུས་སུ་གྱུར་པའོ།།ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །ཆུའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་འདོད་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། མ་རིག་པའོ། །བརྒལ་བ་ནི་ཐར་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བའོ། །སེམས་ དབེན་པ་ཐོབ་པའི་དགོན་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་ན།ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་བླ་ན་མེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །བག་ཆགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ས་བོན་བྲལ་བ་ནི་མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ལ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ པ་ཞེས་བྱའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་དང་གཟུགས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། རེག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཏན་སྤངས་པ་ནི་དུག་སྔགས་ཀྱིས་བཏུལ་བས་དུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཁོ་ནར་གྱུར་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཐབས། ཞེས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི། དོན་ཆེན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་སོ།

以下是完整的中文直译：
其中"非为差别智慧"即"心的"是俱生，显示为自性即称为"的"。当缘于彼刹那时，说为种种喜，胜喜即成熟，离喜无诸相，俱生喜离相，如是所说。
"了知一切义"者，显示不缘他。
非为本初即了知众生，以"种种乘之方便法，度脱众生"故，为生起证悟义理，已如前说。
非为不入上乘，以愿力遇善知识，彼示次第故说"乘"等。
四乘非为实有，是一乘差别。
显示烦恼等习气种子不住：烦恼有五，"诸界"即十八界，"清净我"即自性成身，"业界"即三界皆尽。
水海即欲、有、见、无明。度越即解脱。其中瑜伽即内缘起瑜伽。由获心寂静之静处生果，故于无上乘差别有所需要。
离习气随顺种子，谓无明、爱取为烦恼，有及行为近烦恼，识、名色、六处、触、受、生、老死为遍烦恼，永断即如毒被咒力降伏而不成毒。
非唯为大乐方便，以"大悲智慧方便"故为双运。由此如何成就即"作大义利众生事"。

 །དེ་ཡང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དོན་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དོན་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་དོན་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དོན་སྤོང་བས་ན། འདུ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དོན་སྤངས་ཤིང་། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་མེད་པའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དོན་ནི་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །གང་གི་དོན་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སེམས ཅན་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དང་ལྡན།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་དང་མཐུན་པར་རོ། །དེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་པར་ནུས་སོ། །དཔེ་ཉེ་བར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་གནས་པར་སེམས་ ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་དག་དང་།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པས་མཐུན་པར་འཇུག་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཙམ་ དུ་མ་ཟད་ཀྱི།སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་དགའ་བ། །ཞེས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཡིད་མེད་པས་གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་འཁྲུལ་བ་མེད་པའོ། །ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པས། དོན་ཇི་ལྟ་བ་ལ་བློ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞུགས་པའོ། །དོན་གསུམ་ནི་འདས་པ་ དང་མ་འོངས་པ་དང་།ད་ལྟར་བྱུང་བ་གསུམ་དུའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུན་གཅིག་པར་རོ། །ཀུན་དོན་ནི་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ཀུན་གྱི་དོན་མཛད་པའོ། །དེའི་འཐད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་ཕུང་པོ་དང་དོན་ གསུམ་དུ་བདག་མེད་པར་སྟོན་པའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། རྒྱུའི་དུས་སུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཚོལ་བ་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་རིག་པས་སོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ ན་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།།མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སྟོན་ཏོ། །རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་སུ་མཐུན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་ནི་དུ་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཆང་། །ཞེས་པས་རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཐམས་ཅད་གཅིག་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
其中由于断除灭尽定之义、无想定之义、色界之义及无色界之义，故"断除一切想之义"，此即世尊。识即无边识等，无色界生处之义为所遮。
为显示作何义利故，说"具一切有情境"，即随顺意。由此如何成就？诸佛心能成为众生种性。
非为近似喻，以一切有情心中本具诸佛心，彼等有情心与诸佛心之自性为一故随顺而入。非由他义而成，因不能满足有情心故。是故令一切有情心满足，即灭尽分别。
不仅如此，"一切有情心欢喜"即获得俱生。无决定心故，究竟成就无错乱。"断除一切过失"即如实义如实入智。
三义即过去、未来、现在三时。"无疑智"即一相续。一切义即作动静一切之义。其理由即"三德性"，尘暗力三者亦为众生义利而示。
于声闻示蕴及三义无我。于大乘"分别一切刹那"者，因位中以慧别别了知求善法、闻思修一切。"一刹那成正觉"者，显示果位获得尽智及无生智。
因果随顺，俱生缘虽多，取因唯一，"持诸佛自性"即因果随顺故一切为一性。

 །ལུས་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་མེད་ཅེས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་མེད་ཅེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཅན་དུ་སྣང་བའོ། །དུ་མ་དང་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་མཐའ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར་རོ། །དགའ་བ་མ ཡིན་ཏེ།རིན་ཆེན་རྟོག་ཅེས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི། །དེ་དག་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པའོ། །ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྟོགས་པ་དང་མཁྱེན་པ་དང་། མངོན་དུ་མཛད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དང་། བླ་ན་ མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ།བྱ་བ་ནན་ཏན་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། འབད་པ་མེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ལ་མངོན་དུ་བྱུང་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།གསང་སྔགས་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་། དེའི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་། མ་རིག་པའི་རླུང་དང་། རླུང་བཅུ་དང་། ངག་དང་། ཡི་གེ་དང་། མིང་དང་། ཚོགས་རྣམས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གསང་སྔགས་འབྱུང་བས་སྐྱེ་གནས་སོ། །ཡི་གེ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གདོད་མའི་ གནས་སུ་ཐིམ་པས་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའོ།།དེ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ངོ་། །དེ་ལ་གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རིགས་ལྔ་དང་། དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་ གྲུབ་དོན་ཀུན་སྐྱེད་པ་པོར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་ནོ།།དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིགས་གཉིས་སུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཨེ་ཝཾ། དེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱངས་ཡིག་བཅུ་ གཉིས་སོ།།ཡི་གེ་ལྔ་སྟེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿའོ། །ཐིག་ལེ་རང་གི་ས་བོན་ཏེ། མུཾ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །སྟོང་པ་ནི་རིག་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་རོ།

以下是完整的中文直译：
非不生身，"无身"即无异熟身，是具法身者。"胜身"即现为具智慧蕴者。多种种生起是为了了知身之边际。因此是色等。如何成就即如同宝珠。
非喜，"宝想"即三界幢，彼等赞叹平等性智。今以"佛"等摄略而示。
诸佛之证悟、了知、现证即佛之三菩提及无上大乐，精进事业。如是于此亦应证知佛与有情为一相续，了知一切为心之差别，无勤自然生起之现证即无上，是精进事业智。
为明此义，说"持密咒"等。彼即智慧自身、其变化、无明风、十风、语、字、名、诸聚为不可思议密咒生起之生处。"无字"即彼融入本初处而超离戏论。
彼之表征即字：（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ，ॐ आः हूं，oṃ āḥ hūṃ，嗡阿吽）。于此说"大密咒"，因是身语意种性故。由此成为五部及六部，生起密咒胜共成就一切义者即精进事业。
又为摄于方便智慧二种性故，名为"大明点"，即（ཨེ་ཝཾ，एवं，evaṃ，诶旺）。又彼为大乐一种性之"无字"。彼现为种种字故名"大力"。
十二元音字。五字即（ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿ，ॐ हूं त्रां ह्रीः，oṃ hūṃ trāṃ hrīḥ，嗡吽擦舍）。明点自种子即（མུཾ，मुं，muṃ，目）为心之本性。空即无持明。

 །ཡི་གེ་བརྒྱ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། རི་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་སྙེད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། དོན་སྔར་བཤད་པའི་ཡི་གེ་ དྲུག་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྡུ་བར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་རོ། །བཅུ་དྲུག་གི་དབྱངས་ཡིག་གོ། །ཕྱེད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དཀྲུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གླེང་གཞིའོ། །ཐིག་ལེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་མི་བསྐྱོད་པའོ། །འཆང་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། ། ཡན་ལག་མེད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་དགག་པའོ། །རྩིས་ནི་བརྟགས་པའོ། །དེ་ལས་འདས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ནི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། དྲན་པ་སྟེ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དོ། །རྩེ་མོ་ཅན་ནི་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་ཤིང་།།ཞེས་པས་རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ནི་དང་པོའོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དགའ་བ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བ་མེད་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དྲན་པ་ ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་བཞི་པའོ།།མཁྱེན་པས་དོན་ཡོད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིགས་དུ་མ་དང་། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དུ་མ་རིག་པས་རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བའི་མཆོག་ལ་དབུགས་དབྱུང་གཉིས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། །ཏིང་འཛིན་ལུས་ཅན་ནི་གང་ཟག་གོ། །ལུས་ཀྱི་ མཆོག་ནི་ཆོས་སྐུའོ།།དེ་ཉིད་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ་། །ཐུན་མོང་འཕྲུལ་པ་ནི། དེ་བཞིན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་སྟེ། ལྷའི་དབང་པོ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གོ། །ལྷའི་ལྷ་ནི་ཚངས་པའོ། །ལྷའི་བདག་པོ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་བདག་པོ་ནི་རཱ་ཧུ་ལའོ། ། འཆི་མེད་དབང་པོ་ནི་ཉེ་དབང་ངོ་། །ལྷའི་བླ་མ་ནི་ཕུར་བུའོ། །འཇོམས་བྱེད་ནི་ཐགས་བཟངས་རིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སྲིན་པོའི་བདག་པོའོ། །དབང་ཕྱུག་ནི་མ་ཧཱ་དེ་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པའི་རང་རང་གི་རྒྱལ་པོར་བསྟོད་པའོ། །དེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲེད་པའི་དགོན་པ་ལས་རྒལ་བར་མཛད པ་ནི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་སྟེ།དེ་བས་ན་འགྲོ་བའི་བླ་མར་གྱུར་པའོ།

以下是完整的中文直译：
"百字"仅是表示一分而已，可成为如须弥山微尘数量，功德亦成彼等数量，义应摄于前说六字之自性。
具一切相即世间与出世间。无相即彼影像之相。十六元音字。半即搅动城市。第二即缘起。明点即金刚持与不动佛。持即出息。无支分即遮止外物。计即观察。超越彼即大乐。
四禅定即喜、乐、一心、念，即喜等。具顶即一味性。非成世间，"了知禅定一切支"说：寻、伺、喜、乐是初禅。有寻无伺之喜、乐是第二禅。无喜之舍、正说正念是第三禅。无苦乐之舍、遍净念是第四禅。
智慧有义即多种三摩地种性，及以多种补特伽罗相续智慧专一修习种性差别，为声闻等所执胜处示二种出息。具身三摩地即补特伽罗。胜身即法身。
彼即文殊智慧勇识，现为圆满受用等。共变化即"如是作有情利益"，天主即遍入。天中天即梵天。天主即帝释。阿修罗主即（རཱ་ཧུ་ལ，राहुल，rāhula，罗睺罗）。不死主即近自在。天上师即金刚橛。破坏者即善纹。第二即罗刹主。自在即大天，赞叹薄伽梵等各自之王。
是故令一切有情度脱贪欲旷野者唯一导师，故成有情之上师。

 །དེ་ལྟར་གྱུར་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པའོ། །དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་མངའ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱམས་པའི་གོ་ཆས་ཆས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་མེད་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཡི་ནི་ཡ་ལ་དབ་གོས། །ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་ པ་སྟེ་བསྲུང་བའོ།།ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས། །ཞེས་པ་ནི་རྟགས་དང་དོན་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་རིགས་པས་ནང་དང་། ཕྱིའི་སྒྲོ་འདོགས་མི་མངའ་བ་དང་ཁ་སྦྱོར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་གཏི་མུག་གོ། །གཡུལ་ངོ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་དུས་སོ། །སེལ་བ་ནི་དག་པར་མཛད་པའོ། ། དཔའ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བདུད་ནི་བཞིའོ། །དགྲ་ནི་ལོག་པར་འདྲེན་པའོ། །བདུད་འདུལ་བ་ནི་བཏུལ་བ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་གདན་ལའོ། །དེའི་མཐུ་ནི་བདུད་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །མཆོད་པའི་འོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་འདྲེན། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཉིད་ཐམས ཅད་དུ་འཁྲུལ་ཞིང་རིམ་གྱིས་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ཁྱོད་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་།མི་འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ལ་གཉིས་སྦྱར་ཏེ། རྟགས་ནི་གཞུང་ལྟར་རོ། །གཞན་པ་ཡང་མཆོད་འོས་ནི་ཐོས་པ་དང་དྲན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །བསྟོད་འོས་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ ཏུ་རྟོགས་པའོ།།ཕྱག་གི་གནས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པས་སོ། །རྟག་ཏུ་རི་མོར་བྱ་བའི་འོས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རང་རང་གི་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྦྱངས་པའོ། །བཀུར་འོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ལམ་དངོས་བསྟན་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཆོག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ ཀྱི་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣང་བས་སོ།།ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་ནི་སྔགས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་རང་རིག་སྟོན་པས་སོ། །བླ་མའི་རབ་ནི་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སོ། །བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པའོ།།གསུམ་རིག་ནི་དུས་མཁྱེན་པ་དང་། མཆོད་པ་མཁྱེན་པ་དང་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ལ། གཙང་མ་དག་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་ཞིང་རིག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་མངའ་བའོ། །མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་ནི་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའོ། །རྗེས་དྲན་དྲུག་ནི་ སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་ཡི་དམ་དང་ཚིག་དྲན་པ་མངའ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
为显示如是，故说世间等。为显示具何等密意，故说"披甲慈铠"，即无方所。"悲之上衣"，即令离苦而护持。"持慧剑弓箭"，即相与义，以慧与理无内外增益而入双运。无知即愚痴。战场即初发心时。除即令清净。勇士即薄伽梵。魔即四魔。敌即邪引导。降魔即调伏，在金刚座。彼力即四魔等。
为显示堪为供养故，因此说"圆满佛世间导师"，义即汝于一切处迷乱，随根器差别渐次示现，无非是汝，亦无变异之义。是故于此等配二，相即如论。
其余堪供养即圆满闻与念。堪赞叹即证悟一性。顶礼处即成为一切生处故。堪常时绘画即于三乘各自道相续修习。堪恭敬即诸菩萨之实道显示。最胜可说即诸大乘者之自性圆满义显现故。堪礼拜即诸密行者之示现自证故。最上师即诸得灌顶者之见真如及加持一切法故。
作务精进智慧通达之神变即世间等。三明即知时、知供养及知平等相，清净即无欺诳及无疑惑智。具六神通即天眼等。六随念即具念佛、法、僧、誓言及语。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའོ། །འཇིག་ རྟེན་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའོ།།མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདིར། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་དོན་སྟོན་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། རིགས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྟགས་ཕྱག་ རྒྱ་བཞི་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་སུའོ།།དོན་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུའོ། །ཉེས་མཆིས་གྱུར་པ་ལ་སོགས་བཟོད་པར་མཛོད། །ཤེས་རབ་ཡུལ་ནི་མཐའ་དང་བྲལ། །ཟབ་མོའི་དོན་ནི་གཞལ་དཀའ་བས། །གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པའི། ། འགྲོ་ཀུན་སྙིང་པོ་ལེན་པར་ཤོག་།སྔགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལ་མི་མཁས། །ཕལ་ཆེར་བག་མེད་ལམ་འགྲོ་ལ། །སྙིང་པོ་མངོན་རྟོགས་འདི་བརྗོད་པས། །ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་ཅིང་། །འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡི། །དོན་ནི་ངོ བོར་འགྱུར་བར་ཤོག་།འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟིས་རང་འགྱུར་དུ་བྱས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
菩萨即成为其他乘之父。大菩萨即成为大乘之父。大神通即圆满福德资粮。出世间等即圆满智慧资粮。
为作总结故，说"主尊法施主"，此处义即"示现四印义"。四种性印即生起次第。四相印即加持时。四义印即道位时。
于诸过失等祈请宽恕。慧境离边际，甚深义难测，愿摄一切众生心要，离能所度量。
咒师不善瑜伽，多行放逸道，由说此心要现证，愿皆入瑜伽，愿成文殊智慧萨埵之体性义。
《圣文殊真实名称释·心要现证论》，大阿阇黎吉祥不二金刚造毕。
大瑜伽士般若吉祥智称（原文：པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟི，梵文天城体：प्रज्ञाश्रीज्ञानकीर्ति，梵文罗马音：Prajñāśrījñānakīrti）自译。



